Chapter Title : രുദ്രസേനൻ 2 [Abarijithan]

ഇരട്ടിയിലധികമായിരുന്നു.

എന്നിട്ടും രുദ്രസേനന്റെ മുഖത്ത് ഭയത്തിന്റെ നിഴൽപോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവൻ തന്റെ കുതിരപ്പുറത്തിരുന്ന് ശത്രുപാളയത്തെ നിരീക്ഷിച്ചു.

“അവരുടെ സൈന്യത്തെ കണ്ടിട്ട് എന്തു തോന്നുന്നു, മൃണാളിനി?” അവൻ ചോദിച്ചു.

മൃണാളിനി മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ശത്രുനിരകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു. കുതിരപ്പടയുടെ വിന്യാസം, ആനകളുടെ സ്ഥാനം, അമ്പെയ്ത്തുകാരുടെ നിര, സൈന്യത്തിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള കാവൽക്കാർ—എല്ലാം അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.

അൽപ്പസമയം കഴിഞ്ഞ് അവൾ കുതിരയെ മുന്നോട്ടു നീക്കി.

“രുദ്രാ, അവർ നമ്മളെക്കാൾ എണ്ണത്തിൽ കൂടുതലാണ്. പക്ഷേ അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി തന്നെയാണ് അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ദൗർബല്യവും.”

രുദ്രസേനൻ അവളെ നോക്കി.

“വിശദീകരിക്കൂ.”

“അവരുടെ സൈന്യം വലുതാണ്. അതുകൊണ്ട് അവർക്ക് ഈ താഴ്വരയിൽ ഒരേസമയം മുഴുവൻ ശക്തിയോടെയും മുന്നേറാൻ കഴിയില്ല. മുന്നിലെ നിരകൾക്ക് പിന്നിലെ നിരകളുടെ വേഗത തടസ്സമാകും.

നാം അവരെ മുഴുവൻ സൈന്യത്തോടെയും നേരിടേണ്ടതില്ല. അവരുടെ ശക്തി ഒരുമിച്ചു പ്രവർത്തിക്കാതിരിക്കാൻ നോക്കിയാൽ മതി.”

അവൾ തന്റെ ഭൂപടം പുറത്തെടുത്തു.

“ഇവിടെ നോക്കൂ. ഈ താഴ്വരയുടെ വലതുവശത്ത് കുത്തനെയുള്ള പാറക്കെട്ടുകളുണ്ട്. ഇടതുവശത്ത് ഒരു ചെറിയ നദിയും അതിനോടു ചേർന്ന ചതുപ്പുനിലവുമുണ്ട്. അവർ നേരിട്ട് മുന്നേറാൻ ശ്രമിച്ചാൽ ഈ ഇടുങ്ങിയ ഭാഗത്തുകൂടി മാത്രമേ കടക്കാൻ കഴിയൂ.”

രുദ്രസേനന്റെ കണ്ണുകളിൽ തിളക്കം തെളിഞ്ഞു.

“അവരെ ഈ ഇടുങ്ങിയ ഭാഗത്തേക്ക് ആകർഷിക്കാനാണോ നിന്റെ പദ്ധതി?”

“അതെ. എന്നാൽ അതുമാത്രമല്ല.”

മൃണാളിനി ഭൂപടത്തിൽ മൂന്ന് സ്ഥാനങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തി.

“നമ്മുടെ അമ്പെയ്ത്തുകാർ ഇവിടെ. കുതിരപ്പടയുടെ ഒരു വിഭാഗം ഈ കുന്നിന് പിന്നിൽ മറഞ്ഞിരിക്കണം. ബാക്കിയുള്ള കാലാൾപ്പടയെ നിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ മധ്യനിരയിൽ നിർത്താം.”

അവൾ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി രുദ്രസേനന്റെ