Chapter Title : സാന്ദ്രയിൽ ലയിച്ചവർ [Ajitha]

ചേച്ചി എപ്പോഴാ എനിക്കു ഭയങ്കര സന്തോഷമായതു.

ഞാൻ : അതെന്താ

സമീർ : എന്റെ മനസ്സിലെ ഭാരം ഇറക്കിയ പോലെ തോന്നി.

ഞാൻ : അങ്ങനെ പറയാൻ വരട്ടെ. നീ എല്ലാം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല

സമീർ : അതെന്താ ചേച്ചി.

ഞാൻ : നിനക്ക് പ്രേമം ഒന്നും ഇല്ലേ

സമീർ : ഉം,, ഉണ്ടായിരുന്നു, ഞാൻ ഇവിടെ ജോലിക്ക് വന്നതിനു ശേഷം നാട്ടിലൊക്കെ പോകുമ്പോൾ അവൾക്കും ഞാൻ സമ്മാനങ്ങൾ കൊടുക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷെ, ഒരിക്കൽ പിടിക്കപ്പെട്ടു. ഞങ്ങൾ പാവങ്ങൾ ആയോണ്ട് എനിക്കു കെട്ടിച്ചു തരില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു, അങ്ങനെ അവളെ വേറൊരുത്തന്റെ കൂടെ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഇനി ഒരു പ്രേമവും ഇല്ല ?.

അതും പറഞ്ഞു അവൻ കരയാൻ തുടങ്ങി. എനിക്കു വല്ലാതെ സങ്കടം തോന്നി. അവനെ ഞാൻ അശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവനും എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

ഞാൻ : പോട്ടെടാ. വേറെയൊരുതി നിനക്കുവേണ്ടി കാത്തിരുപ്പോണ്ട്. അവള് പോട്ടെടാ.

സമീർ: ചേച്ചി എന്നെ കണ്ടില്ലേ , കാണാനും കൊള്ളില്ല, കശുമില്ല., എന്നെ ഇനി ആരും നോക്കില്ല ചേച്ചി.

അവൻ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചോണ്ട് വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി. ഞാനും അങ്ങനെതന്നെ നിന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവൻ മാറി ഒരിടത്തേക്ക് ഇരുന്നു. അവന്റെ വേഷം ഒരു കൈലിയും ഷർട്ടും ആണ്. അതും കീറിയ കൈലി. എനിക്കു ഭയങ്കര സങ്കടം വന്നു. ഞാൻ സമയം നോക്കി, 11 ആയി.

ഞാൻ : ഡാ സമീറെ, പോകാമെടാ

സമീർ : ചേച്ചി പൊയ്ക്കോ, ഞാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വരം

ഞാൻ : ഡാ എനിക്ക് ഒറ്റക് പോകാൻ പേടിയുണ്ടെടാ. നീയെന്നെ അങ്ങോട്ടൊന്നുക്കു.

സമീർ : ശെരി ചേച്ചി.

ഞാൻ അവന്റെ കൂടെ തന്നെ നടന്നു. നടക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൻ കാൽ തെറ്റി താഴേക്കു വീണു. ഞാൻ അയ്യോ എന്ന് പറഞ്ഞു എന്റേ ഫോണിലെ ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റ് അവൻ വീണിടത്തേക്ക് അടിച്ചു. അപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച, ഹോ? ഭയങ്കരം. അവന്റെ മുണ്ട് മുകളിലേക്കുയർന്നു കിടക്കുന്നു. അവൻ ജട്ടി ഇട്ടിട്ടില്ല, കണ്ടു ഞാൻ അവന്റെ കരി മുർഖനെ. അതും അറ്റത്തു