Chapter Title : സാഫല്യം [FF]

തല ശരിക്കും മൂടിയിട്ടു. ഹേയ് ഇല്ല. പിന്നെന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ? എന്നെ ഒഴിവാക്കി നടക്കാണെന്നെനിക്ക് തോന്നി. ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ പറഞ്ഞാൽ പോരേ? ഞാൻ ശല്യം ചെയ്യില്ലല്ലോ? അത് പിന്നെ ഉമ്മച്ചിയും വാപ്പച്ചിയുമൊക്കെ കണ്ടാൽ. അപ്പോ എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്നർഥം. ഊം. അതുകൊണ്ടല്ലേ ഇപ്പോ വണ്ടിയുടെ പൊറകിൽ കയറിയത്. ഇത് വാപ്പ കണ്ടലോ? വേറെ വണ്ടിയില്ലാത്തിട്ടാണെന്ന് പറയും. മിന്നു സമയം രണ്ടായിട്ടല്ലേ ഉള്ളൂ? നമുക്ക് കുറച്ച് നേരം ആ പുഴക്കരയിൽ പോയി സംസാരിച്ചിരുന്നിട്ടൊക്കെ പോയാൽ പോരേ? അതൊന്നും വേണ്ട, ആരെങ്കിലുമൊക്കെ കാണും. ഉള്ളിൽ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അങ്ങിനെ പറയാനാണപ്പോൾ തോന്നിയത്. മഹിയേട്ടൻ നിർബന്ധിച്ചാൽ പോകാമെന്ന് കരുതി. എടീ നീ തീരെ റൊമാൻറിക്കല്ലെട്ടോ. അതിന് പറയുന്നാളെന്നെ കണ്ടുതുടങ്ങിയിട്ട് കൊറച്ച് നാളല്ലേ ആയുള്ളൂ അല്ല, നിനക്ക് കോളേജില് കൊളുത്തൊന്നുമില്ലേടീ? ഊം, കൊറെ ചുള്ളന്മാരെൻറ പൊറകെ നടക്കുന്നുണ്ട്, ആരോടും യെസ് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അത് നന്നായി, ഇനിയിപ്പോ വേറെ ആരെയും അടുപ്പിക്കണ്ട. നോക്കട്ടെ, മഹിയേട്ടനേക്കാളും നല്ല ചുള്ളന്മാരെ ഞങ്ങടെ സമുദായത്തില് നിന്ന് കിട്ടിയാൽ അതല്ലേ എടീ വമ്പത്തീ നിന്നെ ഞാൻ കൊല്ലും, പറഞ്ഞക്കാം. ബൈക്ക് നേരെ പുഴയുടെ തീരത്ത പഞ്ചാരമണൽക്കരയിൽ കൊണ്ട് നിർത്തി. നല്ല ഒതുങ്ങിയ സ്ഥലം, ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ ആരും കാണുന്നില്ലെന്ന് തോന്നി. മഹിയേട്ടൻ എന്റെ കൈ പിടിച്ച് മണലിൽ ഇരുത്തി. എന്നിട്ടെന്റെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കിയിട്ട് ചോദിച്ചു: മിന്നു സത്യം പറ, നീ കളിയായിട്ടാണോ ഇപ്പോഴും കരുതുന്നത്? അങ്ങിനെയെങ്കിൽ ഞാനിനി ശല്യം ചെയ്യാൻ വരില്ല. മഹിയേട്ടന്റെ മുഖഭാവം കണ്ടിട്ടെനിക്ക് ചിരി വന്നു. വളരെ സീരിയസ്സാണെന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി. അത് നിന്റെ ചെവിയിൽ പറയാം, ഇങ്ങടുത്തിരിക്ക്. ഞാൻ അടുത്തേക്ക്