Chapter Title : സാവിത്രി 1 [ജയശ്രീ]

നോക്കിയതും തൻ്റെ മുന്നിൽ ഒരു സ്ത്രീ രൂപം.

പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഞെട്ടലിൽ വിഷ്ണു ബോധം കെട്ട് വീണു.

സമയം 2 മണിക്കൂർ പിന്നിട്ടു. 9 മണി ആയിട്ട് വരാതെ ആയ മകനെ നിഷ വിളിച്ചു നോക്കി. ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് പക്ഷെ എടുക്കുന്നില്ല.

നിഷ : അവൻ ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല ല്ലൊ ചേച്ചി

ടീ വി കാണുകയായിരുന്നു സിന്ധു നിഷയുടെ എടത്തിയമ്മ

സിന്ധു : അവൻ വരും

നിഷ : എനിക്ക് ഒരു സമാധാനം ഇല്ല ഒന്ന് പോയി നോക്കട്ടെ

നിഷ ഇറങ്ങി നടന്നു പടിപ്പുരയിൽ എത്തി കണ്ടതും വിഷ്ണു ബോധം ഇല്ലാതെ കിടക്കുന്നതാണ്.

നിഷ : അയ്യോ മോനേ എന്ത് പറ്റി... വിഷ്ണു...

ശബ്ദം കേട്ട് ഓടി വന്ന സിന്ധു അപ്പുവിനെ എടുത്ത് വരാന്തയിൽ കിടത്തി.. മുഖത്ത് വെള്ളം തളിച്ചു

നിഷ : വിഷ്ണു... മോനെ വിഷ്ണു... എഴുന്നേൽക്കാൻ ടാ അമ്മയ

ഒന്ന് രണ്ട് തവണ തട്ടി വിളിച്ചപ്പോൾ

പതിയെ പതിയെ വിഷ്ണു കണ്ണ് തുറന്നു.

സിന്ധു : എന്താ ടാ പറ്റിയത് നിനക്ക്

വിഷ്ണു : വല്യമ്മ അത്

നിഷ : എന്താ പറ നീ വല്ലതും കണ്ട് പേടിച്ചോ

വിഷ്ണു : അതെ അത് തന്നെ

സിന്ധു : ഇത് ഇപ്പൊ എത്രാമത്തെ തവണയായി

നിഷ : ഏതായാലും നാളെ ആവട്ടെ

സിന്ധു : നിഷ നമുക്ക് ഇവനെ കൂട്ടി ഒന്ന് വല്യേടത് തിരുമേനിയെ ഒന്ന് കണ്ടാലോ

നിഷ : എന്തിനാ

സിന്ധു : ഇതിപ്പോ ഇവൻ മാത്രം അല്ലെ ഇങ്ങനെ വേറെ ആർക്കും ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല ലോ

നിഷ : ഒന്ന് പോയി നോക്കാം

പിറ്റെ ദിവസം വല്യേടത്ത് തിരുമേനിയുടെ വീട്ടിൽ

തൂക്ക് വിളക്കുകളും ചുമരിൽ ദൈവങ്ങളുടെ ഫോട്ടോയും നിറഞ്ഞ മുറി.

നരച്ച മുടിയും നെഞ്ചിന് കുറുകെ പൂണൂലും ധരിച്ച് വെള്ള മുണ്ടും മാത്രം ഉടുത്ത് ഒരു വിളക്കിനും കവടി നിരത്തുന്ന ബോർഡിനും മുന്നിൽ വന്നിരുന്നു വാല്യേടത് തിരുമേനി. നേരെ എതിർ ഭാഗത്ത് വിഷ്ണു നിഷ സിന്ധു

സിന്ധു : തിരുമേനി ഒന്ന്