Chapter Title : സാവിത്രിയും അമ്മയാണ് 7 [മാന്താരം]

ഭയം തുടങ്ങി.

എന്തിനാ എന്തിനാടി കഴുവേറി നിനക്ക് ഇത്.
നിനക്ക് എന്താ കഴപ്പാണോ.
നിനക്ക് കഴപ്പ് കേറുമ്പോൾ കളിക്കാൻ സ്വന്തം പെറ്റ മകനെ കിട്ടിയത്.

സരോജ്ജ മകളുയുടെ കരണത്തു ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചു.

സാവിത്രി തന്റെ ഇടതുകവിൾ പൊതി പിടിച്ചു.
കരഞ്ഞു.

സാവിത്രി : അമ്മേ അത് ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും അല്ല.....

സാവിത്രിക് പറയാൻ പറ്റീല.

സരോജ: പിന്നെ എങ്ങനാടി ഇത് മകന്റെ മുൻപിൽ കിടന്നു കൊടുക്കുന്നത് എന്തെന്നാണ് വിളിക്യാ.......

നീ ഇത്രക്കും നശിച്ചു പോയോ തെവിടിശി.....

സാവിത്രി : അമ്മേ എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കല്ലേ ഞാൻ അങ്ങനെ അല്ല.......

സരോജ്ജ : പിന്നെങ്ങനാ ഡീ.....
പറയടി മോളെ എന്തൊക്കെയാ ഈ നടക്കുന്നത്
ഈ അമ്മക്ക് ഒന്ന് പറഞ്ഞു താ.....
സരോജ്മകളുടെ മുന്നിൽ നിന്നു കരഞ്ഞു.

സാവിത്രി അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു അമ്മേ അമ്മാകരുത്തും പോലെ അല്ല.
ഞാൻ kകഴപ്പ് മൂത്തു ചെയ്യുന്നതല്ല......

സാവിത്രി പിന്നെ അതുവരെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ശേജ്ജയോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു......................

അതെല്ലാം കേട്ട് സരോജ്ജ നിശ്ചലമായി നിന്നു.

മകൾ അവൾ ആദ്യം കുറെ പീഡനങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങി എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ മക്കളോട് സഹധാപം തോന്നി.

സാവിത്രി : അമ്മേ വിനു തെറ്റുകളിലേക്ക് പോകാതിരിക്കാൻ ആണമ്മേ ഞാൻ അവനു മുൻപിൽ മടിക്കുത് അഴിച്ചത്.

അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന്റെ മാനം എന്നെ പോകുമായിരുന്നു.

തെറ്റ് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻà അത് ചെയ്തത്.

ഒരിക്കലും പൊറുക്കാൻ കഴിയാത്ത തെറ്റ് ആണത്.

എനിക്ക് വേറെ വഴി കണ്ടില്ല.
ഞാൻ ചെയ്തത് എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ആണ്.

അമ്മേ.......

എന്ന് പറഞ്ഞു