Chapter Title : സാവിത്രിയും അമ്മയാണ് 7 [മാന്താരം]

സാവിത്രി കരഞ്ഞു.
സരോജയുടെ കാലുപിടിച്ചു എന്നോട് ക്ഷേമിക്കമ്മേ.

സാവിത്രി വാ വിട്ടു കരഞ്ഞു.

പുറത്ത് നല്ല ഇടി വെട്ടി.
പെട്ടന്ന് തന്നെ മഴ പെയ്തു.....

സരോജയുടെ ദേഷ്യം ഈ മഴപോലെ ചോർന്നു പോയി..
മകൾ ചെയ്തത് അവൾക് വേറെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തതിനാലാണ്.എന്ന് സരോജക് മനസിലായി.

സരോജ്ജ കാൽ കാൽപിടിച്ചു കരയുന്ന മകളെ എണീപ്പിച്ചു.

സരോജ്ജ : മോളെ എനിക്ക് മനസിലാവും നീ എന്ത് കൊണ്ട് ഇത് ചെയ്തുവെന്ന്.

പക്ഷേ നീ ചെയ്ത കാര്യം ഒരിക്കലും ഞായികരിക്കാൻ പറ്റാത്തതാണ്.
അതുകൊണ്ട് നീ ഇനി ഒരിക്കലും ഇതുപോലെ ആ വഴി ചെയ്യരുത്.

സാവിത്രി കരച്ചിൽ നിർത്തി.

അമ്മേ എനിക്ക് ഇത് ഇനി നിർത്താൻ ആവില്ല.

സരോജ്ജ : എന്ത് കൊണ്ട്.?

സാവിത്രി : 'അമ്മ കാണുന്നില്ലേ വിനുവിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ മാറ്റം അത് ഞാൻ ഇതൊക്കെ ചെയ്തത് കൊണ്ടാണ്.
അവനല്ലേ ഇപ്പോ ഇവിടത്തെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നോക്കുന്നത്.

അവനെ ഞാൻ മാറ്റി എടുത്തത് ഇങ്ങനെ ആണ്.
ഒരു പക്ഷെ ഞാൻ ഇത് നിർത്തിയാൽ അവൻ വീണ്ടും പഴയതു പോലെ ആയി പോവും അമ്മേ.
എനിക്ക് ഇനി അതുപോലെ അവനെ കാണാൻ വയ്യ.
അതുകൊണ്ട് ഇത് ഇനി നിർത്താൻ പറ്റില്ല അമ്മേ.

സാവിത്രി വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി..

സരോജ്ജ : മോളെ അവൻ നമ്മുക്ക് വേറെ കല്യാണം ആലോചിച്ചു നോക്കിക്കൂടെ.
സരോജ്ജ പരിഹാരം എന്നുവെച്ചു പറഞ്ഞു

സാവിത്രി : അമ്മേ അവൻ കൊച്ചു കുട്ടിയല്ലേ
അവൻ ഈ പ്രായത്തിൽ എങ്ങനെ കല്യാണം കഴിക്കാനാണ്.

സരോജ്ജ: എന്ത് ചെയ്യാനാണ് നീ പറയുന്നത്.
സരോജ കുറച്ചു