Chapter Title : സാവിത്രിയും മകന്റെ കൂട്ടുകാരനും 4 [ജോണി കിങ്] [Climax]

വഴി പോകുന്ന ഒരു മരത്തടി കൊണ്ടുപോകുന്ന ലോറി കണ്ട പ്രദീപ് കൈ നീട്ടിയത്... എന്തോ ഭാഗ്യം അയാൾ വണ്ടി നിർത്തി... ഏതോ ഒരു തമിഴ്നായിരുന്നു... കുറച്ചു ദൂരം ആ വണ്ടിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു.. വീട്ടിൽ നിന്ന് രണ്ട് കിലോമീറ്റർ അടുത്ത് വരെ പ്രദീപിന് എത്താൻ സാധിച്ചു... അപ്പോഴാണ് ആ നശിച്ച മഴയുടെ ബാക്കി മഴ... നല്ല കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയായിരുന്നു പ്രദീപിന്റെ കൈയിൽ ആണെങ്കിൽ ഒരു വാഴയില പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല...ആകെ ഒരു ഷോൾഡർ ബാഗ് മാത്രം... നല്ല മഴയിൽ നനഞ്ഞു കുളിച്ച് അയാൾ നടന്നു നീങ്ങി.... മുഖത്ത് വെച്ച കണ്ണട ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അയാൾ തുടയ്ക്കുന്നുണ്ട് ...തുടയ്ക്കുന്തോറും അത് നനഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു... അത്രയും കോരി ചൊരിയുന്ന മഴയായിരുന്നു... ഒടുവിൽ രാത്രി എങ്ങനെയോ അയാൾ തപ്പി തടഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തി...നല്ല കാറ്റും ഇടിമിഞ്ഞലും... കോളിംഗ് ബെൽ അടിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അത് അടിയുന്നില്ലായിരുന്നു... അപ്പോഴാണ് മഴയത്ത് കരണ്ട് പോയത് പ്രദീപ് അറിഞ്ഞത്...

പ്രദീപ്‌ :- സാവിത്രി... സാവിത്രി... കതക് തുറക്ക്.... നല്ല മഴയായതുകൊണ്ട് ശബ്ദം ഒന്നും ഉള്ളോട്ട് എത്തുന്നില്ല...

പ്രദീപ് തന്റെ ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ് താക്കോൽ ബാഗിൽ നിന്നും എടുത്ത് വാതിൽ തുറന്നു...ഭാഗ്യം അകത്തു നിന്നും കുറ്റിയിട്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു.. അകത്തു കയറി വാതിലടച്ചു അപ്പോളാണ് പെട്ടെന്ന് കരണ്ട് വന്നത്... അയാൾ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി... സാവിത്രി എന്ന് വിളിക്കുന്നതിന് മുൻപ് സോഫയിൽ അഴിച്ചിട്ട ഒരു പാന്റും ഷർട്ടും ജോക്കിയും ഒരു നൈറ്റിയും കണ്ടത്.... നൈറ്റി സാവിത്രിയുടെതായിരുന്നു പക്ഷേ അലങ്കോലമായി അയച്ചിട്ട് കിടന്ന പാന്റും ഷർട്ടും പിന്നെ ജോക്കി ജെട്ടിയും തന്റെ മകന്റെത് അല്ല എന്ന ബോധ്യം പ്രദീപിന് ഉറപ്പായിരുന്നു... അപ്പോഴാണ് ബെഡ്റൂമിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു കളിയും ചിരിയും ഞെരിക്കവും കേൾക്കുന്നത്... അയാൾ ആകെ പരിഭ്രമത്തോടെ അങ്ങോട്ടേക്ക് അടുത്ത് നടന്നുപോയി... ബെഡ്റൂം ലോക്ക് ചെയ്തിരുന്നു... പ്രദീപ് കുനിഞ്ഞുനിന്നു കീ ഹോളിലൂടെ നോക്കി... സ്വന്തം കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് കേറുന്നതുപോലെ പ്രദീപിന് തോന്നി... തന്റെ മകന്റെ കൂട്ടുകാരനും സ്വന്തം ഭാര്യയും പിറന്നപ്പടി ബെഡിൽ കിടന്നു അഴിഞ്ഞാടുന്നു...

ആ കായ്ച്ച കണ്ടു ആകെ തകർന്നു താഴെയിരുന്ന് അയാൾ വാപൊത്തി കരഞ്ഞു....

ഇല്ല അത് എന്റെ സാവിത്രി