Chapter Title : സാവിത്രിയും ഉണ്ണിയും 1 [Adam]

അകൽച്ച അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവിവാഹിതയായ ഒരു സ്ത്രീയെന്ന പരിഹാസം ആ നോട്ടങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്നു. പ്രതീക്ഷകൾ മങ്ങിത്തുടങ്ങുന്നുവെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ ആശങ്കപ്പെടുത്തി. ഏതോ അദൃശ്യമായ ഒരു വര താനും കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു. അതോടെയാണ്, സാവിത്രിയിൽ ഒരുതരം കടുത്ത നിരാശ വന്നുമൂടിയത്.

'കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഇത്ര നേരമായിട്ടും ചായ കൊണ്ടുവരാൻ അസൂയയൊക്കെ തീർന്നില്ലല്ലേ...' ചിന്തകളുടെ നൂലിഴകൾ പൊട്ടിവീണു. അമ്മായിയമ്മയുടെ ശാസനകൾക്ക് മറുപടി പറയാൻ അവൾക്കു ശക്തിയില്ലായിരുന്നു. 'എന്നാലും ഒരു വിവാഹമെങ്കിലും നടന്നു, ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിക്ക് ഒരു നല്ല ജീവിതം കിട്ടി'- ഈ ആലോചന മാത്രമായിരുന്നു, അവൾക്ക് അപ്പോൾ ആശ്വാസം.

പുറത്ത് പക്ഷികൾ കലപില കൂട്ടുന്നതറിഞ്ഞു സാവിത്രി എഴുന്നേറ്റ് കുളിമുറിയിലേക്ക് നടന്നു. കണ്ണാടിയിൽ മുഖം നോക്കിയപ്പോൾ, അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിടർന്നു. നരച്ചുതുടങ്ങിയ മുടിയിഴകൾ, ചുളിവുകളുടെ തുടക്കമുള്ള നെറ്റി, കണ്ണുകൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള നേർത്ത കറുപ്പ്...കാലത്തിന്റെ കയ്‌പേറുന്ന ഒരു സ്ത്രീ ശരീരം.

'ആര് പ്രണയിക്കാനാണ്?' സാവിത്രി തന്നോടുതന്നെ പറഞ്ഞു. ഒരു സ്വയം പരിഹാസം പോലെ, ആ വാക്കുകൾ അവളിൽ നിന്നും വീണു. ഏകാന്തതയുടെ വലിയ കരിമ്പടത്താൽ പൊതിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാകും തന്റേതെന്ന്, ഒടുവിൽ അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. തകർന്നു തുടങ്ങിയ വലിയവീടും, പെങ്ങൾമാരുടെ ഭാവിയുമായിരുന്നു ഉണ്ണിയുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നത്. നഗരത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര ഉപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും, ഇവിടെ തന്നെ ജീവിതം പടുത്തുയർത്താനുള്ള നിശ്ചയദാർഢ്യം അവനിൽ അടങ്ങാത്ത പ്രതീക്ഷയായി വളർന്നു.

തെങ്ങുകച്ചവടമായിരുന്നു ഉണ്ണിയുടെ രക്ഷാമാർഗം. കയറ്റുമതിയുടെ സാധ്യതകൾ അവൻ തിരക്കിത്തുടങ്ങി. തുടക്കത്തിൽ കയ്യിൽ പണമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, തറവാടിന്റെ പ്രൗഢിയിൽ നാട്ടുകാർക്കുണ്ടായിരുന്ന വിശ്വാസം അവന് തുണയായി. കൈയിൽ മുതൽമുടക്കില്ലാതെ തന്നെ, അവർ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിറ്റുതരാൻ തയ്യാറായി.

കച്ചവടത്തിന്റെ പൊടിക്കൈകൾ