Chapter Title : സാവിത്രിയും ഉണ്ണിയും 1 [Adam]

പരിചയിച്ചതോടെ ഉണ്ണിയുടെ ആത്മവിശ്വാസം വർധിച്ചു. പതുക്കെ, കുറച്ചെങ്കിലും മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു വരുമാനം തുടങ്ങി. നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രതാപത്തിന് പകരം, സ്വപ്രയത്നത്താൽ ജീവിതം നേടിയെടുക്കണം എന്ന വാശി അവനെ മുന്നോട്ടു നയിച്ചു.

ഒരു ദിവസം, ഉണ്ണി നാട്ടിലെ കടയിൽ നിന്നും രണ്ട് പാക്കറ്റ് വാങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ഒരെണ്ണം സാവിത്രിച്ചേച്ചിക്കും, മറ്റൊന്ന്‌ അമ്മായിയമ്മയ്ക്കും. നീളമേറിയ, വെള്ള നിറത്തിലുള്ള മാക്സികളായിരുന്നു അത്.

"ഇത് നഗരത്തിൽ ഒക്കെ ഇങ്ങനെയുള്ള വസ്ത്രങ്ങളാണ് സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്നത്..." അവൻ പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ കാണിച്ചുകൊടുക്കുമ്പോൾ പറഞ്ഞു.

സാവിത്രി ആദ്യം അത് ധരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. പട്ടുസാരിയുടെയും അരമുണ്ടിന്റെയും പരിചിതമായ ലോകത്ത് നിന്നും പുത്തൻ വസ്ത്രങ്ങളിലേക്കുള്ള മാറ്റം, അവൾക്ക് ഒരു പുതിയ അനുഭവമായിരുന്നു. എങ്കിലും, ആ വസ്ത്രം ഒന്ന് പരീക്ഷിച്ചു നോക്കണമെന്ന രഹസ്യമായ ആഗ്രഹവും അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് ഉണ്ണി കച്ചവടത്തിന്‌ പോയപ്പോൾ, ഒറ്റയ്ക്കായ അമ്മായിയമ്മയെ കണ്ട് സാവിത്രിക്ക് ധൈര്യം തോന്നി. മുറിയിൽ ചെന്ന്, പുതിയ മാക്സി അവൾ പരീക്ഷിച്ചു. നേർത്ത അരക്കെട്ടിനെ വലയം ചെയ്ത, ആ വെളുത്ത വസ്ത്രത്തിൽ അവള്‍ക്ക് പ്രത്യേകമായൊരു ചന്തമുണ്ടെന്ന് അവൾക്കുതന്നെ തോന്നി. ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അവൾ നിലക്കണ്ണാടിയുടെ മുന്നില്‍ നിന്നു.

അപ്പോഴാണ് അമ്മായിയമ്മയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നത്. പഴയ പുടവയും കീറിയ ബ്ലൗസുമുടുത്ത ആ പ്രായംചെന്ന സ്ത്രീ തലയിൽ കൈവച്ച് നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ശീലമില്ലാത്തവൾ, ഇതൊക്കെ എവിടുന്നാ പഠിച്ചത്? ഇങ്ങനെയൊക്കെ വസ്ത്രം ധരിച്ചാണോ നടപ്പ്? പരപുരുഷന്മാർ നോക്കിയാൽ എന്ത് വിചാരിക്കും?" ശബ്ദം വിറകൊണ്ടു.

അമ്മായിയമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അവളെ നാണം കൊണ്ട് കൂനിച്ചുഴിയാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. അപ്പോഴത്തെ നാട്ടുനടപ്പനുസരിച്ചുള്ള വസ്ത്രമല്ലാത്തതിനാൽ, താനൊരു തെറ്റ് ചെയ്യുകയായിരുന്നോ എന്ന് സാവിത്രിയ്ക്ക് സംശയം തോന്നി.

ദേഷ്യവും സങ്കടവും