Chapter Title : സാവിത്രിയും ഉണ്ണിയും 1 [Adam]

ഒരു ജോലിയുണ്ട്... പിന്നെ വരാം..." കിതയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ സാവിത്രി പറഞ്ഞു. പാതിവാതിൽ തുറന്ന്, ഒരിക്കൽ കൂടി ഉണ്ണിയെ നോക്കിയിട്ട് അവൾ പുറത്തേക്ക് പോയി.

ഒരു സ്വപ്‌നം പോലെയായിരുന്നു ആ നേരങ്ങൾ. സാവിത്രി പോയെങ്കിലും, അതോടെ ഉണ്ണിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന തരിപ്പ് ഒഴിഞ്ഞുപോയില്ല. തങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സംഭവിച്ചതെന്താണെന്ന്, അതിനെ എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കണമെന്ന് അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു. പരസ്പരമുള്ള ആകർഷണമാണോ? അതോ തെറ്റായ സ്പർശനങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ശാരീരികമായ പ്രതികരണം മാത്രമാണോ?

ഉണ്ണിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ ഒരുപാട് വിഷയങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. സ്വന്തം സഹോദരിയോട് തോന്നുന്ന ഈ വികാരങ്ങൾ... തെറ്റാണോ? ശരിയാണോ?

"ഉണ്ണീ… അമ്മായിയമ്മ വന്നാലോ…?" സാവിത്രിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ നേർത്തൊരു പരിഭ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു.

"അവരൊക്കെ ഉറങ്ങി" ഉണ്ണി മറുപടി പറഞ്ഞു.

"എന്നാലും..." സാവിത്രി വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കിയില്ല.

"ഞാൻ നിർത്തണോ?"

"വേണ്ട"

"എന്നാൽ..."

"മ്മ്..." സാവിത്രിയുടെ മൂളൽ, അർത്ഥം നിറഞ്ഞ നിശബ്ദതയായി മുറിയിൽ തങ്ങിനിന്നു.

"പറയ്, സാവിത്രി..." ഉണ്ണി അവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.

"എനിക്ക് അറിയില്ല ഉണ്ണീ... എന്താണ് ഇതെന്നൊന്നും..." ഈ വികാരങ്ങളൊക്കെ എനിക്ക് പുതിയതാണ്."