Chapter Title : സാവിത്രിയും ഉണ്ണിയും 1 [Adam]

വേദന അത് മുഴുവൻ അവൾക്ക് പങ്കുവയ്ക്കാൻ തക്ക ആരുമില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവിന്റെ നിസ്സഹായത...അടക്കിവെക്കാൻ കഴിയാത്ത പ്രതീക്ഷകളും നിരാശയും ചേർന്ന ഒരു വേലിയേറ്റം പോലെ, അവളുടെ കരച്ചിൽ ആ മുറിയെ നിശബ്ദതയിലാഴ്ത്തി.

ഉണ്ണി അവളുടെ അരികിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. നേർത്ത വിരലുകൾകൊണ്ട് മെല്ലെ അവളുടെ തോളിൽ തട്ടി. എന്തു പറഞ്ഞാലും ഇപ്പോൾ സമാധാനം കിട്ടില്ലെന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു. കരച്ചിൽ ശബ്ദം താഴ്ന്നുവന്ന്, നെടുവീർപ്പുകൾ മാത്രമായപ്പോൾ അവൾ ഉറങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഉണ്ണിക്ക് മനസ്സിലായി.

മുറിയുടെ പടിയിറങ്ങി, തന്റെ മുറിയിൽ ചെന്ന് കിടന്ന ഉണ്ണിയെ ഉറക്കം തഴുകിയില്ല. അപ്പോഴും അവൻ ചിന്തിച്ചത്, ഈ വലിയവീട്ടിന്റെയും, വിധി എന്ന വിചിത്രശക്തിയുടെയും മുന്നിൽ തങ്ങളെല്ലാം നിസ്സഹായരാണെന്ന സത്യത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.

തലമുറകളുടെ പാരമ്പര്യമുള്ള തറവാടിന്റെ പ്രതാപം ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ തിരിച്ചു പിടിക്കാനുള്ള കഴിവ് അവനില്ല. അച്ഛൻ നേരത്തെ മരിച്ചുപോയി. അമ്മായിയമ്മ പ്രായത്തിന്റെ ഭാരമേറ്റി തളർന്നിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ബാക്കിയുള്ളത്, താനും പെങ്ങൾമാരുമാണ്.

ഒരു വശത്ത്, ജീവിതം രണ്ടറ്റം കൂട്ടിമുട്ടിക്കാൻ നെട്ടോട്ടമോടുന്ന സാവിത്രി. കല്യാണ പ്രായം കഴിഞ്ഞുപോകുന്നതിന്റെ വേവലാതി അവളെ ഉള്ളിൽ നിന്നും തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിവാഹം എന്ന സാമൂഹിക നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങാതെ നിൽക്കാനാവില്ല അവൾക്ക്. സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ബലിയർപ്പിച്ച് ജീവിതം മുന്നോട്ടു നീങ്ങും. അങ്ങനെയാണ് മിക്ക സ്ത്രീകളുടെയും വിധി.

മറുവശത്ത്, പ്രണയവും പ്രതീക്ഷകളുമായി നിൽക്കുന്ന ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി. ദില്ലിയിലെ പുതിയ ജീവിതം അവൾക്കു മുന്നിൽ വലിയ വാഗ്ദാനങ്ങളാണ് തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്നത്. സ്നേഹിക്കുന്ന ഭർത്താവ്, ആധുനിക നഗരം, സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങൾക്കായി ജീവിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം. ഇനി, പഴയ തറവാടിൻറെ ഇടുങ്ങിയ ചിന്താഗതികൾ അവളെ ബന്ധിക്കില്ല.

ആണെങ്കിലോ, തനിക്ക് എന്ത് പ്രതീക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയും?

നഗരത്തിലൊരു ജോലി, അത് മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ണിയുടെ