Chapter Title : സബീബയുടെ ചിക്കൻ 1 [രമേഷ്]

അവൾ സുയിക്കാ കാർഡ് എടുത്ത് ഇറങ്ങി. ലിഫ്റ്റിൽ ഒരു ജാപ്പനീസ് സ്ത്രീ നിന്നു. അവൾ സബീബയുടെ തുടകളിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം നോക്കി, പിന്നെ തറയിലേക്ക് നോക്കി. സബീബ ചിരിച്ചില്ല. അവൾ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് നടന്നു.

മിനാമി-ഉറാവ സ്റ്റേഷൻ തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ നിറഞ്ഞിരുന്നു. വരികൾ നീണ്ടു. ആളുകൾ ഫോൺ നോക്കി നിന്നു. സബീബ ഹിഗാഷി-ഉറാവ ഭാഗത്തേക്ക് പോകുന്ന തീവണ്ടിയുടെ പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ നിന്നു.

ഒരു ബോർഡ് മഞ്ഞ നിറത്തിൽ കാണിച്ചു — അവൾ വരിയുടെ നടുവിലേക്ക് നീങ്ങി.

ട്രെയിൻ വന്നു. വാതിൽ തുറന്നു. ആളുകൾ ഒരു ശരീരമായി അകത്തേക്ക് കയറി. സബീബയെ അവർ മൂലയിലേക്ക് തള്ളി. ചുവരും ജനാലയും അവളുടെ പുറകിലായി.

മുന്നിൽ കുറെ യുവാക്കൾ നിന്നിരുന്നു. അവരുടെ തോളുകൾ അവളുടെ മുലക്കുംഭങ്ങളോട് ചേർന്നു. ഒരാളുടെ മുഴുപ്പ് അവളുടെ നിതംബത്തിന് നേരെ വന്നു. ആരും ക്ഷമ ചോദിച്ചില്ല. ആരും സംസാരിച്ചില്ല.

ജാപ്പനീസ് ട്രെയിനിൽ കലപില ശബ്ദം ഇല്ല . അറിയിപ്പ് മാത്രം ഒഴുകി. ഒരു സ്ത്രീശബ്ദം അടുത്ത സ്റ്റേഷൻ പറഞ്ഞു. എയർകണ്ടീഷന്റെ തണുപ്പ് സബീബയുടെ പുക്കിളിൽ വീണു. ടോപ്പ് മുകളിലായിരുന്നു. വയറ് തുറന്നിരുന്നു.

അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു. ഒരു കൈയും വന്നില്ല. കഥകൾ തെറ്റായിരുന്നോ, അവൾ ചിന്തിച്ചു. ഇത് വെറും തിരക്ക് മാത്രമാണോ. ലേഖനങ്ങൾ പഴയതാണോ. ഈ യുവാക്കൾ ഫോൺ മാത്രം നോക്കുന്നവരാണോ.

ട്രെയിൻ ഒരു വളവിൽ കുലുങ്ങി. ആളുകൾ ഒന്നിച്ച് ചേർന്നു. സബീബയുടെ മുലക്കുംഭങ്ങൾ മുന്നിലുള്ള ആളുടെ പുറത്ത് അമർന്നു. അവൾ മാറ്റാൻ ഇടമില്ലായിരുന്നു. അവൾ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചുമില്ല.

പിന്നെ ഒരു കൈ അവളുടെ നിതംബത്തിൽ വീണു. അത് തള്ളലിന്റെ കൈയായിരുന്നില്ല. അത് നിന്നു. വിരലുകൾ ഷോർട്ട്സിന്റെ തുണി പിടിച്ചു. മറ്റൊരു കൈ ഇടുപ്പിലൂടെ മുകളിലേക്ക് വന്ന് മുലക്കുംഭത്തിൽ കയറി.

വിരലുകൾ ടോപ്പിനുള്ളിൽ കയറി. ബ്രായുടെ അരികെ എത്തി . സബീബ നടുവിൽ ആയി. മുന്നിലും