Chapter Title : സബീബയുടെ ചിക്കൻ 1 [രമേഷ്]

കയറി. സബീബയെ അവർ മൂലയിലേക്ക് തള്ളി. ചുവരും ജനാലയും അവളുടെ പുറകിലായി.

മുന്നിൽ കുറെ യുവാക്കൾ നിന്നിരുന്നു. അവരുടെ തോളുകൾ അവളുടെ മുലക്കുംഭങ്ങളോട് ചേർന്നു. ഒരാളുടെ മുഴുപ്പ് അവളുടെ നിതംബത്തിന് നേരെ വന്നു. ആരും ക്ഷമ ചോദിച്ചില്ല. ആരും സംസാരിച്ചില്ല.

ജാപ്പനീസ് ട്രെയിനിൽ കലപില ശബ്ദം ഇല്ല . അറിയിപ്പ് മാത്രം ഒഴുകി. ഒരു സ്ത്രീശബ്ദം അടുത്ത സ്റ്റേഷൻ പറഞ്ഞു. എയർകണ്ടീഷന്റെ തണുപ്പ് സബീബയുടെ പുക്കിളിൽ വീണു. ടോപ്പ് മുകളിലായിരുന്നു. വയറ് തുറന്നിരുന്നു.

അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു. ഒരു കൈയും വന്നില്ല. കഥകൾ തെറ്റായിരുന്നോ, അവൾ ചിന്തിച്ചു. ഇത് വെറും തിരക്ക് മാത്രമാണോ. ലേഖനങ്ങൾ പഴയതാണോ. ഈ യുവാക്കൾ ഫോൺ മാത്രം നോക്കുന്നവരാണോ.

ട്രെയിൻ ഒരു വളവിൽ കുലുങ്ങി. ആളുകൾ ഒന്നിച്ച് ചേർന്നു. സബീബയുടെ മുലക്കുംഭങ്ങൾ മുന്നിലുള്ള ആളുടെ പുറത്ത് അമർന്നു. അവൾ മാറ്റാൻ ഇടമില്ലായിരുന്നു. അവൾ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചുമില്ല.

പിന്നെ ഒരു കൈ അവളുടെ നിതംബത്തിൽ വീണു. അത് തള്ളലിന്റെ കൈയായിരുന്നില്ല. അത് നിന്നു. വിരലുകൾ ഷോർട്ട്സിന്റെ തുണി പിടിച്ചു. മറ്റൊരു കൈ ഇടുപ്പിലൂടെ മുകളിലേക്ക് വന്ന് മുലക്കുംഭത്തിൽ കയറി.

വിരലുകൾ ടോപ്പിനുള്ളിൽ കയറി. ബ്രായുടെ അരികെ എത്തി . സബീബ നടുവിൽ ആയി. മുന്നിലും പിന്നിലും ആളുകൾ. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ അവളെ മറച്ചു.

മറ്റുള്ളവർ സ്വന്തം ലോകത്തായിരുന്നു. ഫോൺ നോക്കുന്നവർ. കണ്ണടച്ച് നില്ക്കുന്നവർ. ഒരു വൃദ്ധൻ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ മേല്പാലം നോക്കി. ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല.

ട്രെയിനിന്റെ നിയമം അതായിരുന്നു — കാണാതിരിക്കുക. കേൾക്കാതിരിക്കുക.

സബീബയുടെ വായ തുറന്നു. ശബ്ദം വന്നില്ല. അവൾ വന്നത്