Chapter Title : സൈബർ തെക്കിനിയിലെ നാഗവല്ലി [Rony]
തിരഞ്ഞു: ‘cumshot’.
…. റിംഗ് ടോൺ കേട്ടാണ് പിറ്റേന്ന് എണീറ്റത്. സൈഡിലെ സ്റ്റഡി ടേബിളിൽ വെച്ചിരുന്ന ഫോൺ ഞാൻ തപ്പിത്തടഞ്ഞ് എടുത്തു. അനിലപ്പനാണ്. “എന്തുവാ മൈരേ രാവിലെത്തന്നെ?” “എന്നാ ഒറക്കമാടാ താളീ… എത്രവട്ടം വിളിക്കണം നിന്നെയൊക്കെ? ഇന്ന് അമ്പാറയുടെ ബർത്ത്ഡേ ആണെന്നറിയാമോ?” “ഓ, മൈര്. മറന്നു. എടാ, ഒരു അര മണിക്കൂറിൽ ഞാൻ റെഡിയാവും. നീ വന്ന് എന്നെ പിക് ചെയ്യാമോ?” “അതൊക്കെ ചെയ്യാം. അര മണിക്കൂർ എന്നുപറഞ്ഞാൽ അരമണിക്കൂർ. എനിക്ക് കാത്തുനിൽക്കാൻ വയ്യ.” “ആടാ കോപ്പേ.” ഞാൻ വേഗം കട്ടിലിൽ നിന്ന് ചാടിയെണീറ്റു. ഉഫ്!!! കാലിൽ ആരോ നുള്ളിയത് പോലെ. താഴോട്ട് നോക്കിയപ്പോഴാണ് തുണിയുടുത്തിട്ടില്ലെന്ന സത്യം മനസ്സിലായത്. ഇന്നലെ വീഡിയോ കണ്ട് വാണം വിട്ട ക്ഷീണത്തിൽ കിടന്നപാടെ ഉറങ്ങിയതാണ്. കുണ്ണപ്പാല് തുടയിൽ ഒക്കെ പരന്നിരുന്നു. അതൊന്ന് കഴുകിക്കളയാൻ പോലുമുള്ള ബോധമുണ്ടായില്ല. കൊഴുപ്പിൽ ഒട്ടിയ രോമം വലിഞ്ഞതാണ് നുള്ളിയതുപോലെ തോന്നിയത്. ലാപ്ടോപ്പ് കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്ത് ചാർജ് കഴിഞ്ഞ് ഓഫായി ഇരിക്കുന്നു. “റോണീ, നീ ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചാൽ ശരിയാവില്ല ട്ടാ. ഊമ്പിപ്പോവത്തേയുള്ളൂ” എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞ് ഞാൻ ബാത്റൂമിൽ കേറി കതകടച്ചു. അനിലപ്പന് വാക്ക് കൊടുത്തതുപോലെ അര മണിക്കൂറിൽ കുളിച്ച് സെറ്റായി താഴേക്ക് ചെന്നു. പറഞ്ഞ സമയത്ത് തന്നെ അവനുമെത്തി. “വാ കേറ്.” “എടാ, നമ്മൾ ലേറ്റായോ?” “കുറച്ച്. ഞാനവിടെ പോയിട്ടാ വരുന്നേ. പേടിക്കണ്ട. നീയെത്തിയിട്ടേ കേക്ക് മുറിക്കൂ.” എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഒരു 5, 6 കിലോമീറ്റർ മാറിയാണ് അമ്പാറയുടെ വീട്. അമ്പാറ, അഥവാ വിഷ്ണു ഷാജി. പണ്ടേതോ സിനിമ കണ്ട് അതിലെ “അമ്പാറ ഷാജിയാടാ പന്നീ” എന്നൊരു ഡയലോഗ് പറഞ്ഞ് നടക്കുകയായിരുന്നു അവന്റെ സ്ഥിരം വിനോദം. അന്നുതൊട്ട് അമ്പാറയെന്നാണ് അവനെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നത്. അമ്പാറയും അനിലപ്പനും ഞാനും പിന്നെ, ഒഫ് കോഴ്സ്, ജിതിനുമായിരുന്നു ഡിഗ്രിക്കാലത്തെ ചങ്ക്സ്. അന്ന് ഗ്യാംഗിൽ ലൈൻ ഇല്ലാത്തത് ജിതിന് മാത്രമായിരുന്നു. ഇന്നാ സ്ഥാനം ഞാനേറ്റെടുത്തു. 10 മിനിറ്റിൽ അമ്പാറയുടെ വീട്ടിലെത്തി. കൊറോണ കാരണം അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളും ഫാമിലിയും മാത്രമേയുള്ളൂ. അമ്പാറ ഓടിവന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “എവിടായിരുന്നെടാ ഫ്യൂരീ? നിനക്കൊക്കെ മന്ത്രിമാരെക്കാൾ വലിയ
💬 Comments
View all comments