Chapter Title : ❤️സഖി 12❤️ [സാത്താൻ?]

അനുഭവിക്കാവുന്നതിന്റെ പരമാവതി അനുഭവിച്ചാണ് അദ്ദേഹം മരിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നും അന്വേക്ഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ acp അശോക് മാധ്യമങ്ങളോട് പറഞ്ഞു. കണ്ണുകൾ രണ്ടും ചൂഴ്ന്നെടുത്ത നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയ ജിബിന്റെ മൃതദേഹം പോസ്റ്മാർട്ടത്തിന് ശേഷം ബന്ധുക്കൾക്ക് കൈമാറും എന്നും ഇത് ചെയ്ത കുറ്റവാളിയെ എത്രയും വേഗം തന്നെ കണ്ടെത്തുമെന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർത്തു "

ന്യൂസ്‌ വായിച്ച വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖത്ത് എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു ചിരി വിരിയുന്നത് മറ്റാരും കണ്ടിരുന്നില്ല. താൻ കാണാൻ കാത്തിരുന്ന വാർത്ത കണ്ടതുകൊണ്ടാവണം അവൻ പത്രം മാറ്റി വെച്ച ശേഷം ചെറിയച്ഛനോടായി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയത്.

വിഷ്ണു : ചെറിയച്ച എന്തായി അവിടുത്തെ ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെ?

ചെറിയച്ഛൻ : അതൊക്കെ എല്ലാം സെറ്റ് ആണ്. പിന്നെ നമ്മൾ കുറച്ചുപേർ അല്ലെ ഉള്ളു അതോണ്ട് ഭക്ഷണം ഒക്കെ ഞാൻ പുറത്ത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

വിഷ്ണു : അപ്പോൾ ഓർഫെനേജിലെ കുട്ടികളുടെ കാര്യമോ?

ചെറിയച്ഛൻ : വിച്ചു നീ അതൊന്നും ഇപ്പോൾ ആലോചിക്കേണ്ട എന്തോ പ്രധാന പെട്ട കാര്യം അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് എല്ലാവരോടും പറയണം എന്നല്ലേ നീ പറഞ്ഞത്. അത് മാത്രം നോക്കിയാൽ മതി. പിന്നെ കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ട വസ്ത്രങ്ങളും ഭക്ഷണവും വേറെ എന്തൊക്കെ വേണമോ അതൊക്കെ ഞാൻ ഏർപ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നീ പറഞ്ഞപോലെ ചേട്ടന്റെയും ചേച്ചിയുടെയും ഓർമ ദിവസം ആരും ഒരുനേരത്തെ ഭക്ഷണത്തിനു വേണ്ടിയോ വസ്ത്രത്തിനു വേണ്ടിയോ കരയില്ല പോരെ 😊.

വിഷ്ണു : അത് മതി. 🥹 പിന്നെ ഐഷു എന്തെ രാവിലെ മുതൽ നോക്കുന്നു കണ്ടില്ലല്ലോ.

ചെറിയച്ഛൻ : ആ അത് പറയാൻ മറന്നു. അവൾ അമ്പലത്തിലെ പൂജാരിയെ കാണാൻ പോയതാണ്. ബലിക്കുള്ള കർമങ്ങൾ പറഞ്ഞുതരാൻ ഒരാൾ വേണ്ടേ?

വിഷ്ണു : ആ ശെരി. ചെറിയച്ഛൻ കഴിച്ചോ?

ചെറിയച്ഛൻ : എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വേണമെന്നില്ല. മരുന്നൊക്കെ ഉള്ളതല്ലേ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ ശേഷം കഴിച്ചോളാം. അല്ല ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?

വിഷ്ണു : എന്താ?

ചെറിയച്ഛൻ : അല്ല എന്താണ് എല്ലാവരോടുമായി പങ്കുവെക്കേണ്ട ഇത്ര പ്രധാന പെട്ട കാര്യം. അതും അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ?എന്തായാലും ഓഫീസ് കാര്യമൊന്നും അല്ലെന്ന് അറിയാം

വിഷ്ണു : അതൊക്കെ ഉണ്ട്. നിങ്ങളോട് പറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടായിട്ടല്ല ഇനി ഞാൻ പറയാൻ പോവുന്നതിനോട് നിങ്ങൾക്ക് എതിർപ്പുണ്ടേൽ അതും എല്ലാവരും അറിഞ്ഞു തന്നെ പറയാല്ലോ 🙂 അതാണ്.

അത്രയും പറഞ്ഞ ശേഷം അവൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള ടേബിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അവന്