Chapter Title : ❤️സഖി 4.5❤️ [സാത്താൻ?]

ഒരുത്തന്റെ സങ്കടം മാത്രം ആണ്.

അതാണ്‌ ഞാൻ എല്ലാവരിലും നിന്ന് മറച്ചുപിടിക്കാൻ അഭിനയിക്കുന്നത്.

പക്ഷെ ഇപ്പോൾ നിന്റെ മുന്നിൽ അത് തോറ്റു പോകുന്നപോലെ.

എനിക്ക്.... എനിക്ക് എന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ആവുന്നില്ല ?.

എന്നെ ഇത്രയും അധികം വിശ്വസിച്ച, ജീവനേക്കാൾ ഏറെ സ്നേഹിച്ചവരെ ഒന്ന് രക്ഷിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് പറ്റിയില്ല ?

ഇനി പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ലടി എനിക്ക് ഇങ്ങനെ എല്ലാ സങ്കടവും പിടിച്ചു നിറുത്താൻ ?????

അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിയന്ത്രണം വിട്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്ന് അലറി കരയുവാൻ തുടങ്ങി.

എത്ര ഒക്കെ പിടിച്ചു വെക്കാൻ നോക്കിയാലും അവരുടെ ഓർമ്മകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തുളച്ചു കയറുന്നു.

എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ട് അവൾക്കും സഹിക്കാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവൾ എന്നെ മാറോടു ചേർത്ത് കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കി.

പക്ഷെ അവൾക്കും സങ്കടങ്ങൾ സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

??????

അവൾ : കരയണ്ട..... അവരെ രക്ഷിക്കാൻ നമുക്ക് ആർക്കും സാധിച്ചില്ല പക്ഷെ അവരുടെ ആഗ്രഹം പോലെ അവർ സമ്പാദിച്ചതൊക്കെ നിലനിർത്താൻ സാധിക്കും.

ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ അതും നടക്കില്ല.

എല്ലാം ഒന്നേൽ നിന്നും തുടങ്ങണം.

ഞാൻ : എനിക്കറിയില്ലാടി എന്താ ചെയ്യണ്ടത് എന്ന്.

ആരും കൂടെ ഇല്ലാതെ ഇത്രയും ഒക്കെ ചെയ്യാൻ പറ്റി പക്ഷെ ഇന്നിപ്പോൾ എല്ലാവരും കൂടെ ഉണ്ടായിട്ടുപോലും എന്നെ വിശ്വസിച്ചേൽപ്പിച്ച

ഒരു ആയുസ്സ് മുഴുവൻ അച്ഛൻ സമ്പാദിച്ചതൊക്കെ എങ്ങനെ ഇനി നിലനിർത്തും എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല.

എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് പോലും അറിയില്ല.

അവൾ : നിനക്ക് പറ്റും വിച്ചു... ഞാൻ ഉണ്ട്,,, ഞാൻ ഉണ്ടാകും ഇനി