Chapter Title : ❤️സഖി 4.5❤️ [സാത്താൻ?]
എന്നും നിന്റെ കൂടെ ?
ഈ കരച്ചിലൊക്കെ നിറുത്തിക്കെ ഇപ്പോൾ എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയിട്ട് എന്റെ കോന്തൻ ഇരുന്ന് കരയുവാ ?
വാ എഴുന്നേൽക്ക് അച്ഛനും അവന്മാരും താഴെയുണ്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് പോവാം ??
ഞാൻ : ഞാനൊന്ന് ഫ്രഷ് ആയേച്ചും വരാം.
നീ താഴേക്ക് പൊക്കോ.
അവൾ : അങ്ങനെ ഇപ്പോൾ ഞാൻ പോകുന്നില്ല.
നീ പോയി ഫ്രഷ് ആയി വാ. ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോളം.
പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടല്ലോ ഇനി ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് നടക്കരുത് ?
ആ പഴയ മരപ്പൊട്ടൻ ആയിട്ട് നടന്നാൽ മതി കേട്ടോ
എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ആണേലും ആ പഴയ കുറുമ്പിയെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.
എല്ലാം മനസ്സിൽ ഒതുക്കി എന്നെ ഓക്കെ ആക്കാൻ ആയിരിക്കും പാവം....
ഇനി ഇങ്ങനെ ഇരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല ഇപ്പോൾ കൂട്ടിനു ഇവൾ കൂടി വന്നപ്പോൾ ഒരു ധൈര്യം ഒക്കെ വന്നു തുടങ്ങിയത് പോലെ....
എല്ലാം പഴയതുപോലെ ആക്കി എടുക്കണം.
അച്ഛൻ സമ്പാദിച്ചത് ഒന്നും ഇനി ഒരുത്തന്റെയും ദുഷ്ട കണ്ണുകൾക്ക് ഇരയാവാൻ പാടില്ല.
ഇനി ആരേലും അതിനു മുതിർന്നാൽ അവരെ ഒന്നും ബാക്കി വക്കാനും പാടില്ല.
ഒരുത്തനും എന്റെ കുടുംബത്തിന് മുകളിൽ ഇനി കൈ വെക്കരുത് വെക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല..
അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ബാത്റൂമിൽ കയറി ഫ്രഷ് ആയി തിരികെ വന്നപ്പോൾ അവൾ അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
എല്ലാ ദുഖങ്ങളും ഉള്ളിലൊതുക്കി അവൾ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
എന്നിട്ട് എനിക്ക് അരികിൽ വന്നു ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
അവൾ : ദേ
💬 Comments
View all comments