Chapter Title : സലാം ഹാജിയും കുടുംബവും 1 [ഫിർഔൻ]

എന്താ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് അറിയില്ല ഉപ്പ..

റംല വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി..

ചെറിയൊരു ഡിപ്രെഷൻ സ്റ്റേജ് ആണെന്ന് ഹാജിക് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ മനസിലായി, ഒന്ന് ഉഷാറായാൽ ഒക്കെ മാറിക്കോളും എന്ന് ഹാജിക് നല്ല ഉറപ്പായിരുന്നു..

ഹാജി : ആയേ... ഇതിനാണോ മോൾ കരയുന്നെ, ഇത് ഒന്നും ഇല്ല മോളെ, വെറുതെ ഇരുന്ന് ഓരോന്നു ആലോചിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ്, ആട്ടെ മുബഷിർ വിളിച്ചില്ലേ (റംലയുടെ ഭർത്താവ് /ഹാജിയുടെ ഇളയ മകൻ )..

റംല : ഹാ, ഉപ്പ വിളിച്ചിരുന്നു, അടുത്ത മാസം ഇക്ക വരുന്നുണ്ട്, ഉപ്പയോട് പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നോ??

ഹാജി : ഇല്ല മോളെ, എനിക്ക് വിളിക്കാറ് കുറവാണ്, ഉമ്മയോട് വിളിച്ചു സംസാരിക്കുന്നത് കേൾകാം, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തിട്ടാണോ എന്നോട് ദേഷ്യം..

റംല : ഇക്കാക്, ഉപ്പയോട് ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ല, ഉപ്പാക് അറിയാവുന്നതല്ലേ ഇക്കയുടെ സ്വാഭാവം, ഉപ്പ അതൊന്നും മനസിൽ വെക്കണ്ട..

ഹാജി : ഇല്ല മോളെ, എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും എന്റെ മോൻ അല്ലെ, എനിക്ക് അവനോട് ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ല... ആട്ടെ അവന് വരുമ്പളേക്കും ഇതുപോലെ കാരണം ഇല്ലാതെ കരഞ്ഞാൽ മതിയോ?? നമുക്ക് ജിഷാനയെപോലെ വമ്പത്തി ആവണ്ടേ??

ഹാജിയുടെ ചോദ്യത്തിന് റംല താഴെ നോക്കി നിൽക്കുക മാത്രം ആണ് ചെയ്തത്...

ഹാജി : സാരമില്ല മോളെ, ഇത് അത്ര വല്യ ആന കാര്യമൊന്നും അല്ല, അവന് വരുന്നതിനു മുൻപ് ഉപ്പ ശെരിയാക്കിതെരാം..

റംല ഹാജിക് ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു....

ഹാജി : ഇപ്പോ മോൾ പോയി കിടന്നോ, ഇവിടെ ഈ ഇടിയും മിന്നലും ഉള്ളപ്പോ നിൽക്കണ്ട, വാ ഉപ്പ കൊണ്ട് ചെന്ന് ആകാം...

അതും പറഞ് ഹാജി റംലയെ ചുമലിലൂടെ കയ്യിട്ടു ചേർത് പിടിച്ചു പക്ഷെ ഈ പ്രാവിശ്യം പിടിച്ചത് ഹാജി ആയിരുന്നില്ല ഹാജിയുടെ ഉള്ളിരുന്ന പുരുഷൻ ആയിരുന്നു, വലത് കൈ കൊണ്ട് റംലയെ തന്നിലേക് അടുപ്പിച്ച ഹാജി, അവളുടെ തുടുത്ത വിങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഇടത്തെ മുല അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ അമരാൻ നല്ല പോലെ ശ്രദ്ധിച്ചു, അകത്തു ബ്രായസർ ഇട്ടിട്ടില്ലെന്ന് ഹാജിക് മനസിലായി.. അങ്ങനെ രണ്ടുപേരും സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങി റംലയുടെ റൂമിന്റെ