Chapter Title : സലീന 8 [SAiNU]

എന്റെ മുഖം അവളുടെ മുഖത്തിന്‌ നേരെ കൊണ്ടുവന്നു വെച്ച്.

ഞാൻ കണ്ണടച്ച് പിടിച്ചോണ്ട് കിടന്നു.

കണ്ണ് തുറന്നെ സൈനു.

ച്ചും.

മര്യാദക്ക് കണ്ണ് തുറന്നോ ഇല്ലേൽ ഞാനെവിടെയാ കടിക്കുക എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല കേട്ടല്ലോ.

വേണ്ട.

കടിക്കേണ്ടാ എന്നാണോ അതോ എന്നെ നോക്കില്ല എന്നോ.

കടിക്കേണ്ട.

ഹ്മ്മ് എന്നാ കണ്ണ് തുറന്നു എന്നെ നോക്ക്.

നിനക്ക് പിണക്കമല്ലേ പിന്നെ എന്തിനാ.

ആരാ പറഞ്ഞെ ഞാൻ പിണങ്ങി എന്ന്.

അപ്പൊ പിണങ്ങിയില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചോണ്ട് ഞാൻ കണ്ണു തുറന്നതും.

അവള് എന്നെ നോക്കി കിടക്കുവാരുന്നു.

സത്യമായിട്ടും പിണങ്ങിയില്ലല്ലോ അല്ലേ

അവള് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചോണ്ട് ഇല്ല പോരെ.

അതെന്തേ. പിണങ്ങാത്തെ..

അപ്പൊ ഞാൻ പിണങ്ങാത്തത് ആണോ വിഷമം.

അല്ല.

പിന്നെ.

ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടും ഇങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞില്ലല്ലോ അതാ.

ആഹാ അപ്പൊ അവരോട് പറഞ്ഞതോ അതോ.

അത് തമാശക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേ.

എന്നാ ഞാനും തമാശക്ക് പിണങ്ങിയതാ പോരെ.

അല്ലല്ല നീ കാര്യായിട്ട് തന്നെയാ.

എന്റെ സംസാര ശൈലി കണ്ടപ്പോ സലീന ചിരിച്ചോണ്ട്. എന്നെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.

എന്തെ.

ഒന്നൂല്യ.

പിനെന്തിനാ ഇങ്ങിനെ നോക്കി ചിരിക്കൂന്നേ.

എന്താ എനിക്ക് എന്റെ സൈനുവിനെ നോക്കി ചിരിച്ചൂടെ.

ഇത് അങ്ങിനെയുള്ള ചിരിയല്ലല്ലോ.

പിന്നെങ്ങിനെയുള്ള ചിരിയാ.

കളിയാക്കിയുള്ളത് പൊലെ അല്ലേ.

അവള് ഒന്നുടെ ചിരിച്ചോണ്ട് എന്റെ സൈനുവിനെ ഞാൻ കളിയാക്കുമോ.

പിന്നെ ചിരിച്ചതോ.

അതില്ലേ അത്.

എന്താ.

അതെ സൈനു അങ്ങിനെ സംസാരിച്ചപ്പോ എനിക്കെന്റെ പഴയ സൈനുവിനെ ഓർമ വന്നു.

അതെങ്ങിനെ.

അതില്ലേ അന്നൊക്കെ ഞാൻ ഈ സൈനുവിന് വേണ്ടത് കൊടുക്കാതിരുന്നാൽ കണ്ടിരുന്ന അതെ മുഖവും