Chapter Title : സമ്മർ പാലസ് 1 [Ismail]

വന്നു. ഓരോ ചുവടുകളും തറയിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ആ ഭീകരത മുറിയിൽ നിറഞ്ഞു. അയാളുടെ മുഖം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി. ആ കണ്ണുകളിലെ ഭീകരത...

അത് അമ്മയ്ക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. ഇയാളാണ്... ഇയാളാണ് അതിനെല്ലാം കാരണം! ഇയാളാണ് ആ ശാപം! ആ apparition അമ്മയുടെ തൊട്ടടുത്തെത്തി. കൈകളിലെ രക്തം... ആ കരിഞ്ഞ ഗന്ധം... എല്ലാം അമ്മയ്ക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. എന്തോ പറയാൻ വായ തുറന്നതും... "അമ്മേ... എവിടെയാ...?" താഴെ നിന്ന് മകളുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള വിളി കേട്ടു.

പെട്ടെന്ന്... ആ apparition അന്തരീക്ഷത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി! അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. ശ്വാസമെടുക്കാൻ പാടുപെട്ട് അവർ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. താൻ കണ്ടത് സ്വപ്നമായിരുന്നോ അതോ യാഥാർത്ഥ്യമായിരുന്നോ എന്ന് അവർക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. താഴെ നിന്ന് മകളുടെ വിളി വീണ്ടും കേട്ടു. "അമ്മേ... കേൾക്കുന്നില്ലേ?" അമ്മ വേഗം തൻ്റെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം വാരിയെടുത്ത് ധരിച്ചു. മുഖത്തെ ഭീകരത മായ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അവർ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

അമ്മ താഴെയെത്തിയപ്പോൾ മകൾ ഉമ്മറത്ത് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയെ കണ്ടതും മകൾ ചോദിച്ചു, "അമ്മയെവിടെയായിരുന്നു? ഞാൻ എത്ര നേരമായി വിളിക്കുന്നു." "ഓഹ്, ഞാനിവിടെ അകത്തൊക്കെ ഒന്നു ചുറ്റിക്കാണുകയായിരുന്നു. നീയെന്താ വിളിച്ചേ?" മുഖത്ത് ഒരു ഭാവമാറ്റവും വരുത്താതെ അമ്മ ചോദിച്ചു.

ഉള്ളിലെ ഭയവും നടുക്കവും അവർ പുറത്തുകാണിച്ചില്ല. ഒരുപക്ഷേ, തലേന്നത്തെ അനുഭവങ്ങൾക്ക് ശേഷം സ്വാഭാവികമായി പെരുമാറാനുള്ള ഒരു ശ്രമമായിരിക്കാം അത്. "ഒന്നുമില്ല, വെറുതെ വിളിച്ചതാ. ഈ സ്ഥലം ആകെ ഒരുമാതിരി..." മകൾ മുഷിപ്പോടെ പറഞ്ഞു. "അങ്ങനെയൊന്നും പറയല്ലേ. നല്ല സ്ഥലമാണ്," അമ്മ മകളുടെ തോളിൽ തട്ടി. അവർ ഒരുമിച്ച് അകത്തേക്ക് നടന്നു, ഡൈനിംഗ് ഹാളിനടുത്തുള്ള സ്വീകരണമുറിയിലേക്ക്.

പുറമേക്ക് എല്ലാം സാധാരണ പോലെയായി തോന്നി. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് തലേന്നത്തെ ക്ഷീണമോ കണ്ട കാഴ്ചകളുടെ ഭയമോ പ്രകടമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അവർക്കറിയില്ലായിരുന്നു...

കൊട്ടാരത്തിലെ ഭീകരമായ ഭൂതകാലത്തിൽ നിന്ന് വന്ന ആ അദൃശ്യ ശക്തി, ആ ജന്മിയുടെ ക്രൂരമായ ഓർമ്മ, ഇപ്പോൾ അവളുടെ ആത്മാവിൽ പിടിമുറുക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന്. അവളുടെ ഓരോ ചലനങ്ങളെയും ചിന്തകളെയും അത് നിയന്ത്രിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരു ഇരയെപ്പോലെ അവളെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കാൻ അത് തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. കൊട്ടാരത്തിലെ ഭീകരതയുടെ അടുത്ത അദ്ധ്യായം ആരംഭിക്കുകയായി.

ഇവിടെ ഒന്നാം അദ്ധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.