Chapter Title : സമ്മർ പാലസ് 1 [Ismail]

അവൾ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ അമർത്തി മൂളുകയും കണ്ണ് ഉരുട്ടുകയും ചെയ്തു. സഹോദരങ്ങൾക്കിടയിലെ പതിവായ ചെറിയ പിണക്കങ്ങൾ ആ നിമിഷത്തിൽ പ്രകടമായി. അവരുടെ ലോകം താൽക്കാലികമായി മൊബൈൽ സ്ക്രീനുകളിലേക്ക് ചുരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു, മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രയുടെ ഭീകരതയെക്കുറിച്ച് അവർ അപ്പോഴും അജ്ഞരായിരുന്നു.

മൂന്നാറിലേക്കുള്ള ഹൈവേ കൂടുതൽ വിജനമായി. വാഹനങ്ങളുടെ എണ്ണം തീരെ കുറഞ്ഞു. റോഡിനിരുവശവും റബ്ബർത്തോട്ടങ്ങളും കാടുകളും നിറഞ്ഞപ്പോൾ മൊബൈൽ സിഗ്നൽ പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു.

മക്കൾ ഫോണിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി പുറത്തേക്ക് നോക്കാൻ തുടങ്ങി, എന്നാൽ അവരുടെ മുഖത്ത് അപ്പോഴും ബോറടിയുടെ ലക്ഷണം മാഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവസാനത്തെ ചെറിയ പട്ടണവും പിന്നിട്ട് കാട് നിറഞ്ഞ വഴികളിലൂടെ വണ്ടി മുന്നോട്ട് പോയി. അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരുതരം ഭയം തളംകെട്ടി നിൽകുന്നതായി തോന്നി.

വളവുകൾക്കൊടുവിൽ പഴയൊരു ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ കാർ നിന്നു. ഗേറ്റിനടുത്ത്, പഴകിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച, തീർത്തും ഭീകര രൂപിയായ ഒരാൾ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ഭ്രാന്തും ദുഷ്ടതയും നിഴലിച്ചു.

അച്ഛൻ കാർ നിർത്തി ഗേറ്റ് തുറക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ അയാൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവരെ നോക്കി, ഒരുതരം ഭീഷണി നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ ഗേറ്റ് തുറന്നു തന്നു. അയാളുടെ നോട്ടം അവരിൽ ഒരു അസ്വസ്ഥത ഉളവാക്കി.

കാർ തോടത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. വിജനമായ പാതയിലൂടെ കുറച്ചു ദൂരം സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ, പഴകിയ ഒരു വലിയ ബംഗ്ളാവിന് മുന്നിൽ അവരെത്തി. അതാണ് സമ്മർ പാലസ്. വാതിലിനടുത്ത് മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ, പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ അവരെ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

തോടത്തിൻ്റെ മാനേജരാണെന്ന് സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തിയ അയാൾ അധികം സംസാരിച്ചില്ല. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്തോ മറച്ചുവെക്കുന്നതായി അവർക്ക് തോന്നി. പാലസിന് ചുറ്റും കാടുകയറി കിടക്കുന്നു, അകത്ത്