Chapter Title : സംസാര [NJG]

എനിക്ക് തോന്നുന്നു ന്അവസാനമായി ഒരുവട്ടം കൂടി ശ്രമിക്കാം .' തന്റെ റൂംമേറ്റിനോട് പറഞ്ഞു. '"ശിവ ? ഇറ്സ് ഓക്കെ . നമ്മൾ രണ്ട് ദിവസമായി ഈ അവസാന ശ്രമം നടത്തുന്നു. വളരെ വൈകിയിരിക്കുന്നു നീ നിന്ടെ ഫുൾ എഫൊർട് എടുത്തു ,കുഴപ്പമില്ല . "' അവന്റെ ശബ്ദം വാഷ്‌റൂമിലൂടെ കേട്ടു. ഒരു നീണ്ട മൗനത്തിനു ശേഷം ,അവനെ കൺവിൻസ്ചയ്യനെന്നോണം പറഞ്ഞു. "' കൂടാതെ, രാത്രിയിൽ മുറികളിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകരുതെന്ന് നമുക്ക്ർദ്ദേശം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് . റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, ഇപ്പോൾ ഏത് നിമിഷവും മഞ്ഞുവീഴ്ച ആരംഭിക്കാം. '" ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്ന് സ്റ്റീവ് മറുപടി നൽകി. ഒരു നീണ്ട നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം. അവൻ തുടർന്ന് . '"കൂടാതെതന്നെ നമുക്ക് എത്രയും വേഗം റെഡി ആകണം . നിനക്ക് ഓർമകാണുമോ? നാളെ രാവിലെയാണ് തിരിച്ചുള്ള ഫ്ലൈറ്റ് . ''" അവൻ പറഞ്ഞതത്രെയും ശെരിയാണ് ,ശിവ അവനെ നിർബന്ധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. എന്നാൽ യാത്രയുടെ മുഴുവൻ ഉത്തരവാദിത്തം വഹിച്ചത് അവനാണ്, അതിനാൽ അതിന്ടെ വ്യഗ്രത. ....

അവൻ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തി കഴിഞ്ഞു ഇനി പിന്നോട്ടില്ല . മങ്ങിയ വെളിച്ചമുള്ള ആ മുറിയിൽ അവൻ തന്റെ ടോർച്ചിനായി തിരഞ്ഞു, അത് പാക്ക് ചയ്തു ."'നിങ്ങൾ വരുന്നുണ്ടോ അതോ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകണോ?''' അവൻ ഉറപ്പിക്കാൻ ആയിട്ട് ചോദിച്ചു . 'ഇതൊരു തമാശയാണെന്നു കരുതി സ്റ്റീവ് പറഞ്ഞു '"നോ വെയ് മാന്..ഞാനില്ല , ഇല്ല .. നീ ഇഷ്ടംപോലെ ചയ്തതോ' '''ശരി. ഞാൻ പോകുന്നു.'' അതും പറഞ്ഞവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. സ്റ്റീവ് അപ്പോഴും അകത്തുണ്ടായിരുന്നു '''നീ തമാശിക്കയാണ് , അല്ലേ? നമുക്ക് റെഡി ആയി ഡിന്നറിനു പോകാം. ഹുസൈനും പീറ്ററും കാത്തിരിക്കുകയായിരിക്കും . '' 'ബാങ്' വാതിൽ അടഞ്ഞു .. വിശ്വ  തന്റെ മുറി വിട്ടു. താമസിയാതെ അദ്ദേഹം നഗരത്തിലെ വിളക്കുകളെയും  വിട്ടു ഇരുണ്ട , നിശബ്ദ കൊടുമുടിയിൽ പ്രവേശിച്ചു .  അവന്ടെ വാച്ച് രാത്രി 10 മണി കാണിച്ചു. ആദ്യ ദിവസം അവർ ആരംഭിച്ച സ്ഥലത്തേക്കുള്ള വഴി നോക്കുവാനായി അവൻ ഒരു കോമ്പസ് കൈയ്യിൽ