Chapter Title : സനയും പാൽകാരനും [Love]

ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു.

സനക്ക് കുട്ടികൾക്ക് പാല് കൊടുക്കണം എന്ന് തോന്നി താൻ കറന്നലോ എന്നായി ചിന്ത പക്ഷെ ഉള്ളിൽ പേടി ഉള്ളത് കൊണ്ട് മടിച്ചു മടിച്ചു ഒരു ദിവസം രാവിലെ കറക്കാൻ ചെന്നു.

രാവിലെ കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കാലോ എന്ന് വിചാരിച്ചാണ് ചെന്നത്.

കുഞ്ഞിനെ മാറ്റി കഴിഞ്ഞു സന കറക്കാൻ ആയി ഇരുന്നു.

പാത്രം പിടിച്ചു കാലിൽ നു ചോട്ടിൽ വച്ചു അകിട്ടിൽ പിടിച്ചതേ ഓർമ ഉള്ളു. പശു ഒരു തട്ടും കൊടുത്തു ഓടിച്ചു.

പേടിച്ചു അധികം കേറി സന മാറി ദേഷ്യത്തോടെ മുറ്റത്തു പോയി പിറു പിറുത്തു

സന : പണ്ടാരം ശേ ആകെ ചെളിയായി

കുട്ടികൾ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നത്കണ്ടു അവൾക്കു പിന്നേം ദേഷ്യം ആയി.

അവൾ മക്കളെ വേഗം സ്കൂളിൽ ആക്കിയിട്ടു ബഷീറിനെ വിളിച്ചു.

ജോലി തിരക്കിൽ നിൽക്കുന്ന ബഷീറിന് കെട്യോൾടെ കോളും വന്നപ്പോ എന്തോപോലെ.

സന : എന്റെ ഇക്ക എനിക്ക് പറ്റില്ലാട്ടോ അതിനെ നോക്കാൻ

ബഷീർ : അനക്കെന്താ പ്രാന്തയോ

സന : എനിക്ക് വയ്യ അതിന്റെ ചവിട്ടും തൊഴിയും കൊള്ളൻ

ബഷീർ : ഇയ്യ് എന്തുണ്ടാക്കാൻ ആണ് അതിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയെ

സന : കുട്ടികൾക്ക് പാല് കൊടുക്കാമല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ച പണ്ടാരം എന്നെ തൊഴിച്ചു.

ബഷീർ : നിനക്ക് പ്രാന്താ അല്ലാണ്ട് എന്ത് ഇയ്യ് ആ രമേശാനോട് പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ

സന : ഇങ്ങൾക്കു പറ്റുങ്കിൽ പറ എനിക്ക് വയ്യ.

ബഷീർ : ഞൻ പറഞ്ഞോളാം ഇയ്യ് ഒന്ന് എനിക്ക് സമാധാനം താ

സന : എന്തേലും കാണിക്ക്

കാൾ കട്ട്