Chapter Title : സനയും പാൽകാരനും [Love]

അനക്കെന്താ പ്രാന്തയോ

സന : എനിക്ക് വയ്യ അതിന്റെ ചവിട്ടും തൊഴിയും കൊള്ളൻ

ബഷീർ : ഇയ്യ് എന്തുണ്ടാക്കാൻ ആണ് അതിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയെ

സന : കുട്ടികൾക്ക് പാല് കൊടുക്കാമല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ച പണ്ടാരം എന്നെ തൊഴിച്ചു.

ബഷീർ : നിനക്ക് പ്രാന്താ അല്ലാണ്ട് എന്ത് ഇയ്യ് ആ രമേശാനോട് പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ

സന : ഇങ്ങൾക്കു പറ്റുങ്കിൽ പറ എനിക്ക് വയ്യ.

ബഷീർ : ഞൻ പറഞ്ഞോളാം ഇയ്യ് ഒന്ന് എനിക്ക് സമാധാനം താ

സന : എന്തേലും കാണിക്ക്

കാൾ കട്ട് ആയി.

ഒരു പത്തു പതിനൊന്നു മണി ആയി കാണും രമേശൻ വന്നു

രമേശൻ : സന മോളെ

രമേശാനു പ്രായ 45 ആണ്.

സന ഇറങ്ങി വന്നു

സന : എന്താ ചേട്ടാ

രമേശൻ : ബഷീർ വിളിച്ചായിരുന്നു പശൂന്റെ കാര്യം നോക്കാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.

സന, : ആണോ ,, ചേട്ടാ പശുനെ ഒന്ന് കറന്നു തരുമോ എന്നറിയാൻ ആണ് എനിക്ക് ആണേൽ പേടിയാ ഇക്കാക്ക സമ്മതിക്കുന്നില്ല അതോണ്ടാ

രമേശൻ : അതിനെന്താ ചെയ്യാലോ മിൽമയിൽ കൊടുക്കാൻ ആണോ

സന : ഏയ്‌ അല്ല കുട്ടികൾക്കും മാത്രമാണ് കുറച്ചു മതി ബാക്കി കിടാവ് ഉണ്ടല്ലോ

രമേശൻ : ആയിക്കോട്ടെ ഇനി പുറത്തു കൊടുക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി ഞൻ കൊടുത്തു കാശു മേടിച്ചു തന്നേക്കാം.

സന : ആയിക്കോട്ടെ ചേട്ടാ.

രമേശൻ : ഉച്ച കഴിഞ്ഞു നടക്കില്ല രാവിലെ കറന്നാൾ മതിയോ

സന : കുട്ടികൾ സ്കൂളിൽ പോണേനു മുന്നേ ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കാൻ ആണ്

രമേശൻ : ആയിക്കോട്ടെ ഞൻ ഒരു 6മണിക് വരാം നാളെ

സന, : ശെരി ചേട്ടാ ഇന്നത്തേക്ക് കുറച്ചു കറന്നു തരാൻ പറ്റോ

രമേശൻ : ഇപ്പോഴോ

സന : ആ കുട്ടികൾ വരുമ്പോൾ ചായ ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കാലോ

രമേശൻ : എന്നാ പാത്രം ഇങ്ങേടുക്ക്

സന അകത്തു പോയി ഒരു പാത്രം എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു.

രമേശൻ അതുമായി തൊഴുത്തിലേക്കു പോയി.

സന പുറകെ ചെന്നു