Chapter Title : സനയും പാൽകാരനും [Love]

കാണാനുള്ള കൗതുകം കൊണ്ട്.

രമേശൻ വെള്ളം എടുത്തു അകിട് കഴുകി മുലക്കാമ്പിൽ പിടിച്ചു മെല്ലെ മെല്ലെ കറന്നു.

പശു അനങ്ങാതെ നിന്ന്.

സനക്ക് അത് കണ്ടപ്പോ അതിശയം തോന്നി ഞൻ ചെയ്തപ്പോ ഇങ്ങനെ നിന്നാട്ടില്ല.

സന : ഇപ്പോ എന്തൊരു അനുസരണ ആണ്

രമേശൻ : എന്ത്

സന : അല്ല ഞൻ മുന്നേ ഒന്ന് ശ്രെമിച്ചതാ പക്ഷെ സമ്മതിച്ചില്ല തൊഴിച്ചു ഇപ്പോ അനക്കം ഇല്ലാണ്ട് അല്ലെ നിൽപ് അതാ

രമേശൻ : കുറച്ചു ധൈര്യത്തോടെ ചെന്ന് നിന്നാൽ മതി അകിടിൽ പിടിച്ചു ആഞ്ഞു വലിക്കാതെ പയ്യെ വലിക്കണം എന്നാൽ പാൽ ചുരത്തി തരും .

അത് കേട്ടപ്പോൾ തന്റെ മൂലക്ക് പിടിച്ചു വലിച്ചാൽ പാൽ ചുരത്തുന്ന പോലെ ആയി സനക്ക് തോന്നിയെ അവൽ നാണം കൊണ്ട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

സന : ചേച്ചിയും പിള്ളേരും എന്താ വരാഞ്ഞേ

രമേശൻ : അത് തോന്നുമ്പോൾ വരട്ടെ അല്ലാണ്ട് എന്ത്‌ പറയാൻ

സന : കുട്ടികൾ വലുതായില്ലേ അവര്

രമേശൻ : ജീവിക്കാനുള്ള പ്രായം പക്വത ആയി അത് പോരെ മോളെ.

സന : കുറച്ചു മതി ചേട്ടാ ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും അല്ലെ ഉള്ളു.

രമേശൻ : ആയിക്കോട്ടെ , ബഷീർ എന്നാ മോളെ വരുന്നേ.

സന : ഇനി 8മാസം കഴിയും.

രമേശൻ : നിനക്ക് പോയി നിന്നൂടെ അവിടെ

സന : അതിനു ഇക്ക സമ്മതിക്കണ്ടേ

രമേശൻ : നല്ല പ്രായം വെറുതെ കളയല്ലേ മോളെ

സന : ആഗ്രഹം ഉണ്ട് പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ

രമേശൻ : കുറച്ചു വെണ്ണ ഉണ്ടേൽ നല്ലതാ മോളെ

സന : അതെന്തിനാ ചേട്ടാ

രമേശൻ : മുലക്കാമ്പിൽ വെണ്ണ തേച്ചു പുരട്ടി കറന്നാൾ നല്ലതാ

സനക്കു ചെറുതായി നാണം വന്നു അവൾ മിണ്ടിയില്ല കറന്നു പാത്രം കൊടുത്തിട്ട് രമേശൻ പോയി.

വൈകിട്ട് പിള്ളേർ വന്നപ്പോൾ അവർക്കു ചായ ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തു.

രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ഇക്കയെ വിളിച്ചു കൊഞ്ചി എന്തേലും പറയും അത്രേ ഉള്ളു അതിനപ്പുറത്തേക്ക് നടക്കില്ല.

ബഷീറിനെ വിളിച്ചു