Chapter Title : സനയും പാൽകാരനും [Love]

മെല്ലെ മെല്ലെ കറന്നു.

പശു അനങ്ങാതെ നിന്ന്.

സനക്ക് അത് കണ്ടപ്പോ അതിശയം തോന്നി ഞൻ ചെയ്തപ്പോ ഇങ്ങനെ നിന്നാട്ടില്ല.

സന : ഇപ്പോ എന്തൊരു അനുസരണ ആണ്

രമേശൻ : എന്ത്

സന : അല്ല ഞൻ മുന്നേ ഒന്ന് ശ്രെമിച്ചതാ പക്ഷെ സമ്മതിച്ചില്ല തൊഴിച്ചു ഇപ്പോ അനക്കം ഇല്ലാണ്ട് അല്ലെ നിൽപ് അതാ

രമേശൻ : കുറച്ചു ധൈര്യത്തോടെ ചെന്ന് നിന്നാൽ മതി അകിടിൽ പിടിച്ചു ആഞ്ഞു വലിക്കാതെ പയ്യെ വലിക്കണം എന്നാൽ പാൽ ചുരത്തി തരും .

അത് കേട്ടപ്പോൾ തന്റെ മൂലക്ക് പിടിച്ചു വലിച്ചാൽ പാൽ ചുരത്തുന്ന പോലെ ആയി സനക്ക് തോന്നിയെ അവൽ നാണം കൊണ്ട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

സന : ചേച്ചിയും പിള്ളേരും എന്താ വരാഞ്ഞേ

രമേശൻ : അത് തോന്നുമ്പോൾ വരട്ടെ അല്ലാണ്ട് എന്ത്‌ പറയാൻ

സന : കുട്ടികൾ വലുതായില്ലേ അവര്

രമേശൻ : ജീവിക്കാനുള്ള പ്രായം പക്വത ആയി അത് പോരെ മോളെ.

സന : കുറച്ചു മതി ചേട്ടാ ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും അല്ലെ ഉള്ളു.

രമേശൻ : ആയിക്കോട്ടെ , ബഷീർ എന്നാ മോളെ വരുന്നേ.

സന : ഇനി 8മാസം കഴിയും.

രമേശൻ : നിനക്ക് പോയി നിന്നൂടെ അവിടെ

സന : അതിനു ഇക്ക സമ്മതിക്കണ്ടേ

രമേശൻ : നല്ല പ്രായം വെറുതെ കളയല്ലേ മോളെ

സന : ആഗ്രഹം ഉണ്ട് പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ

രമേശൻ : കുറച്ചു വെണ്ണ ഉണ്ടേൽ നല്ലതാ മോളെ

സന : അതെന്തിനാ ചേട്ടാ