Chapter Title : സനയും പാൽകാരനും [Love]

വച്ചാൽ മതി .

രമേശൻ : എന്തായാലും ഇന്ന് നല്ല ദിവസമാ അതെ ഇന്ന് ഇത്തിരി പാൽ കൂടിയിട്ടുണ്ട് 🙂

സന : അതെയോ ഭാഗ്യം ഇനി ബാക്കി അതിന്റെ കുഞ്ഞിന് കൊടുക്കാം

രമേശൻ : പുറത്തു കൊടുക്കുന്നുണ്ടോ

സന : എന്ത്

രമേശൻ : പാൽ

സന : ഇവിടെ തന്നെ ഉള്ളവർക്കു ആവശ്യത്തിന് ഇതുമതി പുറത്തേക്കു കൊടുത്താൽ ബാക്കി ഉണ്ടാവില്ല 🙂

രമേശൻ : ഇവിടെ ഉള്ളവർക്കു കൊടുത്താൽ മതി പുറത്തു കൊടുത്തു വെറുതെ കളയണ്ടല്ലോ

സന : ആയിക്കോട്ടെ 🤭

രമേശൻ : അതെ ഇന്ന് ഇത്തിരി അകിട് തൂങ്ങിയിട്ടുണ്ട്

സന : എന്ത്

രമേശൻ : അല്ല പശുവിന്റെ അകിട് കൂടിയിട്ടുണ്ട് ഇനി പാൽ കിട്ടും വേണേൽ കുറച്ചു ആർക്കേലും കൊടുകാം

സന : ഇക്കാനോട് ചോദിക്കട്ടെ

രമേശൻ : ആ ശെരി പറഞ്ഞാൽ മതി.

സന : പാൽ മേടിച്ചു തിരിച്ചു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ

രമേശൻ : അല്ല പിള്ളേർ എണീറ്റില്ലേ

സന : ഇല്ല കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു എണീക്കു

രമേശൻ : എന്നാ പിന്നെ കാണാം

സന : ഹം

അന്ന് എങ്ങനെയോ സന പകലൊക്കെ ഓരോ ജോലിയും ചിന്തയും ആയി നടന്നു.

കിടക്കാൻ നേരം എല്ലാം അഴിച്ചിട്ടു ഇക്കാനെ വിളിച്ചു .

ഫോൺ എടുത്തിട്ട് വീഡിയോ കോളിൽ വരാൻ പറഞ്ഞു.

സനയുടെ കിടപ്പും ഉള്ളിൽ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഭംഗിയും ഒക്കെ കണ്ടാവും ബഷീർ ഒന്ന് അന്തം വിട്ടു.

ബഷീർ : എന്താ പെണ്ണെ ഇങ്ങനെ

സന : എങ്ങനെ

ബഷീർ : ഈ കോലത്തിൽ

സന : അതിനിപ്പോ എന്താ

ബഷീർ : മക്കൾ ഉറങ്ങിയോ

സന : ഉറങ്ങി

ബഷീർ : നീ ഒന്ന് കുളിച്ചു സുന്ദരി ആയോ

സന : ഒന്ന് പോ ഇക്ക

ബഷീർ : എന്തായി അവിടെ കാര്യങ്ങൾ

സന : എന്ത് കാര്യങ്ങൾ

ബഷീർ : രമേശൻ വരുന്നുണ്ടോ പാൽ കറക്കാൻ

സന : വരുന്നുണ്ട് ആൾ നല്ല മനുഷ്യന അങ്ങേരുടെ