Chapter Title : സനയും പാൽകാരനും [Love]

സഹായം കൊണ്ട് കുട്ടികൾ ഇപ്പോ പാൽ കുടിക്കുന്നുണ്ട്

ബഷീർ : എന്തേലും ആവശ്യങ്ങൾക്കു അയാളെ വിളിച്ചോ

സന : ആ പിന്ന ഒരു കാര്യം

ബഷീർ : എന്താ അത്

സന : അയാൾ ചോദിച്ചു പാൽ പുറത്തു കൊടുക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന്

ബഷീർ : കൊടുത്തോ ചെറിയ വരുമാനവും കിട്ടുമല്ലോ

സന : അതെ ഞനും വിചാരിച്ചു ഇക്കയോട് ചോദിച്ചിട്ട് പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞു.

ബഷീർ : അത് ഇപ്പോ ചോദിക്കണോ കൊടുത്തോ സാരമില്ല.

സന : ഹം. ഇക്ക എന്തൊക്കെ ഉണ്ട് അവിടെ എന്നാ ഇനി ഇവിടേക്ക്

ബഷീർ : കുറച്ചു കഴിയും

സന : അത് അങ്ങനെ ആണല്ലോ

ബഷീർ : കടം വീട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ വരാലോ

സന : ഓ.

ബഷീർ : എന്നാ നാളെ വിളികാം

സന : പോവാണോ

ബഷീർ : എന്തെ

സന : ഇക്ക

ബഷീർ : എന്താ

സന, : ഇക്ക

ബഷീർ : നീ കാര്യം പറയെടി പെണ്ണെ

സന : എന്റെ ഡ്രസ്സ് എങ്ങനെ ഉണ്ട് ഇഷ്ടായോ

ബഷീർ : അതിനാണോ

സന : ഇങ്ങൾ ഒന്ന് പറ എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്ന്

ബഷീർ : അതിലിപ്പോ എന്താ ഉള്ളത് നല്ലത് തന്നെ

സന മാക്സി പയ്യെ കാലിനു മേലേക്ക് ഉയർത്തി കൊണ്ട് കാണിച്ചു തുടങ്ങി വരെ എത്തിയപ്പോൾ

ബഷീർ : എന്താപ്പോ നിനക്ക്

സന : ഇങ്ങൾ ഒന്ന് കണ്ടു നോക്ക്

ബഷീർ : ഞൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതല്ലേ

സന : എന്നാലും

ബഷീർ : നീ ഒന്ന് പോ പെണ്ണെ കൊഞ്ചതെ

സന : ഓ

ബഷീർ: ന്നാ ഞൻ വെക്കുവാ

സന : ഇക്ക വെക്കല്ലേ

ബഷീർ : കുറച്ചു നേരം കൂടി

സന : പോ പെണ്ണെ ഇവിടെ വേറെയും ആളുകൾ ഇണ്ട് നാളെ വിളികാം കാലത്തെ എണീക്കേണ്ടതാ

സന : ഉം

ബഷീർ കാൾ കട്ട് ആക്കി പോയി

സനക്കു വല്ലാത്ത ദേഷ്യവും പിരിമുറുകവും തോന്നി. എന്നാലും അവൾ