Chapter Title : സന്ധ്യക്ക് വിരിഞ്ഞപൂവ് [മന്ദന്‍ രാജ]

നിൽപില്ലായിരുന്നു . അന്നേരത്തെ കലിപ്പിൽ എന്തൊക്കെയോ ചെയ്തു കൂട്ടി . ഫ്രാൻസി പതുക്കെ നോട്ടം മുകളിലേക്ക് ആക്കി . സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ വയർ അല്പം കാണാം . അല്പം പോലും ചാടാത്ത വയർ . മുഖത്തെ അപേക്ഷിച്ചു വയറിനു കളർ കൂടുതൽ ഉണ്ട് . ഫ്രാൻസി പിന്നെയും നോട്ടം മുകളിക്കു കൊണ്ട് പോയി …!!! ദൈവമേ !! സുധാമ്മ ബ്ലൗസ് ഇട്ടിട്ടില്ലേ ? ഇല്ല ഇട്ടിട്ടില്ല . ബ്രായുടെ താഴ് വശം കാണാം !! കർത്താവെ …ശക്തി തരൂ …പരീക്ഷിക്കരുതേ

സുധ കട്ടിലിൽ ഒരു തലയിണ വെച്ച് മുടി പുറകിലോട്ടു ഇട്ടു ചാരി ഇരുന്നു

” എന്താ സുധാമ്മെ രാത്രി പതിവില്ലാതെ പൌഡർ ഒക്കെ ? '''

‘ ഓ! നമുക്കൊക്കെ പശുവിന്റെ മണം അല്ലെ .. അതുകൊണ്ടു ആരും മിണ്ടാതിരിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി .'' സുധ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു .

ഫ്രാൻസിക്ക് വിഷമമായി . അവൻ സുധയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നു അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വെച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ” സോറി സുധാമ്മെ …അന്നേരത്തെ ദേഷ്യത്തിന് , ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ ..”

“സാരമില്ല, അന്നേരവും പിറ്റേ ദിവസവും എനിക്ക് നിന്നെ കൊല്ലാനാണ് തോന്നിയത് . പിന്നെ എല്ലാം ആലോചിച്ചപ്പോൾ വിഷമം തോന്നി . എല്ലാം നല്ലതിന് എന്ന് കരുതാം “

” സുധാമ്മക്ക് വിഷമം ഉണ്ടോ ? എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നരുത് . ജിത്തു ഇതൊന്നും അറിയരുത് .

ഫ്രാൻസി കാല് നീട്ടിയിരിക്കുന്ന സുധയുടെ മടിയിൽ തല വെച്ച് കിടന്നു . സുധ അവന്റെ തലമുടിയിൽ വിരലോടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

” സാരമില്ല !! അത് കൊണ്ട് എന്റെ മോന്റെ സന്തോഷം എനിക്ക് കിട്ടിയല്ലോ “

അതും പറഞ്ഞു സുധ കുനിഞ്ഞു ഫ്രാൻസിയുടെ മൂർദ്ധാവിൽ ഉമ്മ വെച്ച് ‘ മുകളിലേക്ക് നോക്കിയ ഫ്രാൻസി സുധയുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ വരുന്നത് കണ്ടു . അവൻ കൈ എത്തിച്ചു അത് തൂത്തു കളഞ്ഞു . കണ്ണീർ തൂക്കാൻ സുധ കൈ പൊക്കിയപ്പോൾ സാരി മാറി ,