Chapter Title : സരയു എന്റെ പ്രണയിനി [Neeraj]

ദിവസങ്ങൾ മുന്നോട്ടു പോയി കൊണ്ടിരുന്നു. കൂട്ടത്തിൽ അമ്മൂസിനെയും കൂട്ടി ദിവസത്തിൽ നാലോ അഞ്ചോ സെൽഫികൾ എടുത്ത് ഫേസ്ബുക്കിൽ പോസ്റ്റും. പറഞ്ഞാൽ അറിയാൻ പോലും പോലും വയ്യാത്ത ഫേസ്ബുക്കിലെ തരുണിമണികൾ നൽകുന്ന ലൈക്കുകൾ കൾ ആയിരുന്നു കുട്ടികളില്ലാത്ത എനിക്ക് ഏക ആശ്വാസം കരമന ജനാർദ്ദനൻ.jpg. പി എസ് സി പരീക്ഷ എഴുതി ലിസ്റ്റിൽ വന്നശേഷം ഇപ്പൊ വിളിക്കും ഇപ്പൊ വിളിക്കും വിളിക്കും എന്ന് കരുതി ഇരുന്ന് ഇപ്പോൾ ഷക്കീല പടത്തിൽ ബ്ലൗസ് ഊരുന്നത് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന ഫ്രൂട്ടി അമ്മാവൻറെ അവസ്ഥയായി. ജീവിതം വൃത്തസ്യ മൂഞ്ചസ്യ. കൂട്ടത്തിൽ തൊഴിലുറപ്പ് ചേച്ചിമാരുടെ വക ഒരുമാതിരി മുന വച്ചുള്ള ചോദ്യവും. "ജോലി ഒന്നും ആയില്ലേ? ശ്രമിക്കുന്നില്ലേ? ഇങ്ങനെ കളിച്ചു നടന്നാൽ മതിയോ?" ആ പെണ്ണുംപിള്ളയോട് പറയാൻ ഓങ്ങിയതാ ഞാൻ :- "കളിച്ചു നടന്നാൽ മാത്രം പോരാ ചേച്ചി. കളിച്ചോണ്ടു കിടക്കേം വേണം. ചേച്ചി റെഡി ആണേൽ വൈകിട്ട് വരട്ടെ എന്ന്". പക്ഷെ പുറത്ത് വന്നത് ഒരു ചിരി മാത്രമായിരുന്നു. എന്തിനും ഒരു അവസാനം ഉണ്ടാകുമല്ലോ. ഗ്രഹണം ബാധിച്ചാലും സൂര്യൻ അതിന്റ മറ നീക്കി പുറത്തു വരിക തന്നെ ചെയ്യും എന്ന് ഇക്ക പറഞ്ഞ പോലെ എനിക്കും വന്നു ഒരവസരം. അളിയന്റെ രൂപത്തിൽ. പക്ഷെ അത് കൊക്കോകോള ഒഴിച്ച് വരാലിനെ പിടിക്കുന്നതാണെന്ന് പാവം ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല. സംഭവം എന്തെന്നാൽ അളിയന്റെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു സീനിയർ ചേച്ചിയുടെ വല്യമ്മയും വല്യച്ഛനും ഇപ്പോൾ കിടപ്പിലാണ്. എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യത്തിന് ആശുപത്രിയിലോ മറ്റോ പോകേണ്ടി വന്നാൽ ആരും തന്നെ കൂടെ ഇല്ല. അത്യാവശ്യത്തിന് വിളിച്ചാൽ വണ്ടി പോലും