സരിതചരിതം

Sarithacharitham | Author : Arthur Doyle

ഇന്ന് ഞായറാഴ്ച, കൂട്ടുകാരൻ അജിയുടെ കല്യാണം ആണ്. അടുത്ത സുഹൃത്തായത്കൊണ്ട് ഒരുക്കങ്ങൾക്കെല്ലാം ഞാനും മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടികളൊക്കെ ഫുൾ ആക്കി അവസാന ജീപ്പിൽ ഒരു വണ്ടി അമ്മച്ചിമാരേയും ഇരുത്തി ഞാനും പുറകിൽ കയറി. വണ്ടി എടുക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അതാ ഒരു ശബ്ദം.

' ഒരാളൂടെ ഉണ്ടേ'

മീൻകാരി സരിതച്ചേച്ചി ദാ ഓടിവരുന്നു. ചക്കമുലകൾ കുലുക്കി കുലുക്കിയുള്ള ഓട്ടം കണ്ടു ഒരു നിമിഷം ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നു പോയി. വന്നപാടെ ചാടിക്കേറി അവർ എൻ്റെ മടിയിൽ ഇരിപ്പായി. അടുത്തിരുന്ന അമ്മച്ചിമാർ കണ്ണുരുട്ടി അവരെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്ത് ചെയ്യാം, മറ്റു വണ്ടികളൊക്കെ പുറപ്പെട്ടിരുന്നു. ഞാനും നിസ്സഹായതയോടെ അമ്മച്ചിമാരെ നോക്കി ഞാനെന്തു ചെയ്യാനാ എന്ന മട്ടിൽ പുരികം ചുളിച്ചു.

'ഇനി ആരേലും വരാറുണ്ടോ'

ഡ്രൈവർ അക്ഷമയോടെ ചോദിച്ചു.

'ഇനി ആരേലും വന്നാൽ നിന്റെ മടീൽ ഇരുത്തേണ്ടി വരും, വേഗം പോകാൻ നോക്ക്'

അങ്ങനെ വണ്ടി നിരങ്ങിത്തുടങ്ങി.

സാധാരണ സരിതച്ചേച്ചി അടുത്ത് വന്നാൽ ഒരു മീൻ മണം ആണ്, പക്ഷെ ഇന്ന് അവർ കുളിച്ചൊരുങ്ങി നല്ലൊരു സ്പ്രേയും അടിച്ചാണ് വന്നത്. വണ്ടി ഓരോ കുഴിയിൽ ചാടുമ്പോഴും കാലു വേദനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എൻ്റെ വെപ്രാളം കണ്ടിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു, അവർ ചോദിച്ചു

' കാലു വേദനിക്കുന്നുണ്ടേൽ നീ എൻ്റെ മടീൽ ഇരുന്നോടാ'

' ഏയ് എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല'

ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂർ യാത്ര ഉണ്ട്. കാലിൻറെ വേദന മറക്കാൻ ഞാൻ സരിതേച്ചിയുടെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. കാണാൻ വല്യ സുന്ദരിയൊന്നും അല്ലെങ്കിലും എപ്പോഴും അവർ നന്നായി ഒരുങ്ങിയെ