Chapter Title : സൗഭാഗ്യം 2 [മധു]

അവനെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും സുജാത വന്നു.
"എന്താ.....ചേച്ചീ....." അവൾ എണീറ്റുനിന്ന് ചോദിച്ചു.
"വാടീ.....ഏട്ടൻ പറഞ്ഞ് അവിടെക്കെടന്നാമതിയെന്ന്..... " സുജാത പറഞ്ഞു.
"അത്......." അവൾ അരുണിനെ നോക്കി.
"എടാ....നീയിങ്ങ് വന്നോ....ശ്രീജ നിയവിടുണ്ടെന്നുംപറഞ്ഞ് മേലോട്ട് പോയിട്ടൊണ്ട്....." സുജാത പറഞ്ഞൂ.
"ചേച്ചീ അതിപ്പം അവരുടെ കല്ല്യാണം കഴിയാതെ....." സന്ധ്യ പറഞ്ഞു.
"ഇവനവളെ ചതിക്കത്തില്ലെന്ന് ഞങ്ങക്ക് നല്ല ഒറപ്പാ...." സുജാത പറഞ്ഞു.സന്ധ്യ സുജാതയുടെ കൂടെ വീടിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു പിറകേ അരുണും.
സുജാത നേരേ അവരുടെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
"വാടീ കുണ്ണേ ഇങ്ങോട്ട്........" വാതിൽക്കൽ മടിച്ചുനിന്ന സന്ധ്യയെ നോക്കി സുജാത വിളിച്ചു.
"ടാ...നീ മേലോട്ട് ചെല്ല് അമ്മേം മോളും നാളത്തേക്ക് നിന്നെ ബാക്കിവച്ചാ ഭാഗ്യം......" അവരുടെ പിറകെ എത്തിയ അരുണിനോട് സുജാത പറഞ്ഞു.അവൻ പതിയെ മുകളിലേക്ക് സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറാൻ തുടങ്ങി.
"ഏട്ടനൊറങ്ങി......." മദ്യലഹരിയിൽ ഉറങ്ങുന്ന ചന്ദ്രശേഖരനെ നോക്കി സുജാത പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും അരുൺ ചാന്ദിനിയുടെ റൂമിലെത്തിയിരുന്നു.
"എത്തിയോ......." അവൾ കട്ടിലിൽ മലർന്നുകിടന്ന് ചോദിച്ചു. അവളുടെ ചെറിയ കൂർത്തമുലകൾ ടീഷർട്ടിനുള്ളിൽ മുഴച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ അവളുടെ അടുത്തിരുന്ന് പതിയെ തലയിൽ തലോടാൻ തുടങ്ങി. അവൾ തല അവൻ്റെ മടിയിലേക്കുവച്ച് കയ്യെടുത്ത് വയറിലേക്ക് വച്ചു.അവളുടെ ചെറുചൂടുള്ള ഇളംമേനിയിൽ കയ്യമർന്നതും ഇതുവരെയനുഭവിക്കാത്ത അനുഭൂതി അവൻ്റെയുള്ളിൽ പരന്നു.
"അമ്മയെന്തിയേ........" അവൻ പതിയെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
"ബാത്റൂമിലാ അമ്മയെക്കാണാതെ ഇരിക്കാൻവയ്യേ........." അവൾ അവൻ്റെ മുഖത്തുനോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
"അല്ല കണ്ടില്ല സുജേച്ചി പറഞ്ഞിരുന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വന്നെന്ന്........" അവൻ പറഞ്ഞു.
"സുജേച്ചിയല്ലെടാ....കൊരങ്ങാ വല്ല്യമ്മ......" അവൾ അവനെ തിരുത്തി.
"അല്ല എന്നാലും പെട്ടെന്ന് ......." അവൻ അവളെ നോക്കി.
"അമ്മേം വല്ല്യമ്മേം എത്ര