Chapter Title : സൗദാമിനി കൊച്ചമ്മ 2 [മന്മഥൻ]

..........................................

വൈകുന്നേരം 4.45 ആയതും രഘു വണ്ടിയെടുത്ത് കാത്തുനിന്നു,, അവൻ അക്ഷമനായിരുന്നു....

സൂക്ഷം 5 മണിയായതും വീടിനകത്ത് നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്ന സൗദാമിനിയെ കണ്ടതും രഘുവിൻ്റെ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും ഒരു മിന്നൽ പോലെ അവൻ്റെ കുണ്ണ കുലച്ചു പൊന്തി....

കറുപ്പും കസവും ചേർന്ന വീതിയുള്ള കസവ് സാരിയും കറുത്ത ബ്ളൗസും ധരിച്ച് ഒരു മദാലസ ഭാവത്തിൽ ഇറങ്ങി വന്ന സൗദാമിനിയെ അവൻ നോക്കി നിന്നു....

മോളെ പെട്ടന്ന് വാ...... സൗദാമിനിയുടെ വിളി കേട്ടപ്പോൾ ആണ് അവൻ സ്വപ്ന ലോകത്ത് നിന്ന് തിരിച്ചെത്തിയത്.... അവൻ്റെ സകല പ്രതീക്ഷകളും കാറ്റിൽ പറത്തി കൊണ്ട് സൗദാമിനിയുടെ മകൾ ഒരു പട്ടുപാവാടയിൽ ഓടിയെത്തി..

അവര് രണ്ടാളും കാറിൻ്റെ പിന്നിൽ കയറി...

പോകാം..... സൗദാമിനി പറഞ്ഞതും അവൻ കാർ മുന്നോട്ടെടുത്തു.....

രഘു മിററിലൂടെ തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും അവൾ അറിയാത്ത പോലെ ഇരുന്നു...

പോകുന്ന വഴിയിലും വരുന്ന വഴിയിലും അവൾ അവനെ മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല...

തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ തമ്പി പൂമുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു..... അത് കണ്ടതും മോള് ഇറങ്ങി അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി......

പതിനൊന്ന് മണി കഴിയുമ്പോൾ നീ വരില്ലെ അവൾ ഇറങ്ങുന്നതിനിടയിൽ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.....

ഇല്ല...... അവൻ പറഞ്ഞു...

അതെന്താ....? അവൾ അവനെ നോക്കി സംശയത്തോടെ....

11 ആയാലും 12 ആയാലും മുറിയിൽ വെട്ടം കണ്ടാലെ ഞാൻ വരു... അവൻ അവളെ ചുഴ്ന്നു നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....

ഉം.... മിടുക്കൻ അത് ഞാൻ മറന്നു..... ശരി ശരി പറഞ്ഞ പോലെ.....

കൊച്ചമ്മാ.......

അവൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയതും അവൻ വിളിച്ചു....

അവൾ അവനെ നോക്കി....

ഇങ്ങനെ വരില്ലെ? അവൻ ചോദിച്ചു.....

എങ്ങനെ......? അവൾ തിരിച്ച് ചോദിച്ചു...

ഈ സാരിയിൽ........

നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?.......

ഉം.... ഒരുപാട്...... അതല്ലെ ഞാൻ അമ്പലത്തിൽ കയറാഞ്ഞത്..... കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ ഒലിക്കുവാ....

അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അകത്തേക്ക് പോയി.... സെറ്റ് സാരിയിൽ ഉഴുതുമറിയുന്ന നിതംബങ്ങൾ തെറ്റിച്ചു കൊണ്ട്....

..........................................

രാത്രി.... സമയം ഇഴഞ്ഞ് നീങ്ങി.....

നീ എന്തെ അമ്പലത്തിൽ പോയിട്ട് വന്ന് ഡ്രസ്സ് മറാത്തത്...... തമ്പി അത്താഴം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ചോദിച്ചു.....

എന്തോ ..... തോന്നിയില്ല.....

അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് ഗുളിക കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ 10 മിനുട്ട് കൊണ്ട് തമ്പിയുറങ്ങും.... അതിന് മുന്നെ മോളും.... അതറിയാമെങ്കിലും സമയം നീങ്ങാതെ അവൾ അക്ഷമയായി....

രഘുവിൻ്റെ അവസ്ഥയും അത് തന്നെയായിരുന്നു.... അങ്ങനെ അവസാനം പതിനൊന്നു മണിയായി..... രഘു പുറത്തേക്കിറങ്ങി... അവൻ്റെ കയ്യിൽ ഒരു കവറും ഉണ്ടായിരുന്നു..