Chapter Title : സൗമ്യസരോവരം 3 [ചാത്തൻ]

സൗമ്യ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് വീർത്ത് കരിവാളിച്ച കവിളിലേക്ക് നോക്കി, അവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. ആ ഭംഗിയുള്ള മുഖം എന്തോ പോലെ ആയിട്ടുണ്ട്, കണ്ണിന്റെ താഴെ നല്ല വീർപ്പ് ഉണ്ട്.
സൗമ്യക്ക് രാഹുലിനോട് പാവം തോന്നി.
സൗമ്യയെ കണ്ട രാഹുൽ പതിയെ എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കി.

സൗമ്യ രാഹുലിനെ തടഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ വിരഞ്ഞ അരക്കെട്ട് ചെരിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന രാഹുലിന്റെ അരക്കെട്ടിനോട് അടുത്ത് തന്നെ ആയിരുന്നു. എന്നാലും തട്ടാതെ തന്നെ ആണ് ഇരുന്നത്.

സൗമ്യ കയ്യെടുത്ത് രാഹുലിന്റെ കവിളിൽ പതിയെ തലോടി, വേദന കൊണ്ട് രാഹുൽ എരിവ് വലിച്ചു. അത് കേട്ട് സൗമ്യയുടെ ഉള്ളം പിടഞ്ഞ് പോയി.

സൗമ്യ: സോറി മോനു, മാമി അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിന് ചെയ്തു പോയതാ.. ഇത്രക്കൊന്നും ആവുമെന്ന് വിജരിച്ചില്ല…
രാഹുൽ: എന്റെ പൊന്നു മാമി സാരമില്ല, ഞാൻ കാണിച്ചതിന് കിട്ടേണ്ടത് തന്നെ ആയിരുന്നു.
സൗമ്യ: എന്നാലും എനിക്കിത് കണ്ടിട്ട് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.

അതും പറഞ്ഞ് സൗമ്യ തേങ്ങി തേങ്ങി ശബ്ദമില്ലാതെ കരഞ്ഞു. അവൾ കൈകൊണ്ട് രാഹുലിന്റെ കവിൾ പതിയെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

സൗമ്യ: ഈ മുഖവും വെച്ച് നീ എങ്ങോട്ടും പോവണ്ട, പോയി ഡോക്ടറെ കാണിക്ക്.
രാഹുൽ: എന്നിട്ട് എല്ലാവരും ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ എന്ത് പറയും??
സൗമ്യ: ഞാൻ അടിച്ചതാ പറഞ്ഞോ…
രാഹുൽ: എന്തിനെന്ന് ചോദിച്ചാൽ??
സൗമ്യ: എന്ത് വേണമെങ്കിലും പറഞ്ഞോ, എന്നെ കുറ്റം ആക്കി പറഞ്ഞോ…
രാഹുൽ സൗമ്യയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇവർ ഇത്രയും പാവം ആയിരുന്നോ എന്ന് അവന്ക് തോന്നി.

രാഹുൽ: എന്റെ മാമി, തൽക്കാലം ഞാൻ ഇവിടെ