Chapter Title : സൗമ്യസരോവരം 4 [ചാത്തൻ]

അവിടെ എത്തി സ്ഥാനം പിടിച്ചിരുന്നു. മറ്റേ കസേര രാഹുലിന്റെ തൊട്ട് അടുത്ത് ആയി ആണ് ഇട്ടിരുന്നത്.
പുറത്ത് നല്ല നിലാവ് ഉണ്ട്, സൗമ്യ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് വന്ന് വാതിൽ ചാരി.
നിലാവിൽ പൂത്തുലഞ്ഞ് തുടുത്ത സൗമ്യയെ കണ്ട് രാഹുൽ മിടിയിറക്കി. കത്തുന്ന സൗന്ദര്യവുമായി സൗമ്യ വന്ന് കസേരയിൽ രാഹുലിന്റെ അരികെ ഇരുന്നു. ആ അരക്കെട്ട് കസേരയിൽ നിറഞ്ഞു വിടർന്നത് കണ്ട് രാഹുലിന്റെ മുണ്ടിന്റെ ഉള്ളിൽ കുട്ടൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു.

രാഹുൽ സൗമ്യയുടെ അരികിലേക്ക് മുഖം കൊണ്ട് പോയി വന്നതിന് താങ്ക്സ് പറഞ്ഞു.

സൗമ്യയിൽ നിന്ന് വമിക്കുന്ന സ്ത്രീ ഗന്ധം രാഹുലിനെ മത്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
സൗമ്യ: അല്ല.. മോൻക്ക് ഉറക്കം ഒന്നുമില്ലേ…
രാഹുൽ: (രാഹുൽ പിറുപിറുത്തു) ഇജ്ജാതി ഭംഗിയും വെച്ച് ഒരാൾ അപ്പുറത്ത് ഉണ്ടാവുമ്പോ എങ്ങനെ ഉറങ്ങാനാ.
സൗമ്യ: എന്താ.. എന്താ പറഞ്ഞേ…
രാഹുൽ: ഒന്നുമില്ലേ… ഉറക്കം വന്നില്ല പറഞ്ഞതാ 😁
സൗമ്യ: നീ എന്താ വരാൻ പറഞ്ഞേ.. ഇത്രേം നിർബന്ധിച്ച് വരാൻ എന്താ…
രാഹുൽ: അത് പിന്നെ…
സൗമ്യ: അത് പിന്നെ????

രാഹുൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ദൂരേക്ക് നോക്കി..

സൗമ്യ: മോനെ രാഹുലെ… നിന്റെ മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയോ വേണ്ടാത്ത വിജാരം ഉണ്ട്, അത് എടുത്ത് കളഞ്ഞേക്ക്… അതാ നല്ലത്.
രാഹുൽ: എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വിചാരം മാത്രമേ ഉള്ളു. അത് ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ മാമിക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ…
സൗമ്യ: മനസ്സിലായത് കൊണ്ടാണല്ലോ അത് എടുത്ത് കളയാൻ പറഞ്ഞത്.
രാഹുൽ: അത് കളയാൻ പറ്റില്ല.
സൗമ്യ: പറ്റില്ലേൽ നീയുമായി ഞാൻ കൂട്ടില്ല…
രാഹുൽ: എനിക്ക് മാമിയെ എന്തോ ഇഷ്ടം ആണ്,