Chapter Title : സൗമ്യസരോവരം 5 [ചാത്തൻ]

ആക്കി ചളമാക്കണ്ട എന്ന് കരുതി രാഹുൽ സൗമ്യയുടെ കൈ വിട്ടു.

സൗമ്യ കൈ കുടഞ്ഞ് രാഹുലിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്നു. അവർ കുറേ നേരം ഓരോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് കളിചിരിയിൽ ഏർപെട്ടു.

രാഹുലിന്റെ സാന്നിധ്യം സൗമ്യക്ക് അവളുടെ വിങ്ങുന്ന മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും നല്ല ആശ്വാസം കൊടുത്തു.

രാഹുൽ: മാമീ… ഈ നൈറ്റി കൊള്ളാം കേട്ടോ… മാമിക്ക് നല്ല ചേർച്ചയുണ്ട്…
സൗമ്യ: ആണോടാ… അത്രക്ക് കൊള്ളാമോ???
രാഹുൽ: മാമിക്ക് എന്തും നല്ല ഭംഗിയാണ്…
സൗമ്യക്ക് ഉള്ളിൽ അഭിമാനം നുരഞ്ഞ് പൊന്തിയെങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല….
സൗമ്യ: ഡാ… അച്ഛന് അപകടം പറ്റി എന്ന് കേട്ടപ്പോ ഞാൻ വല്ലാതെ പേടിച്ച് പോയി… ആ സമയത്ത് നീ ഉണ്ടായത് എനിക്ക് അത്രയും ആശ്വാസമായിട്ടോ… അല്ല..
നീ ബ്ലഡ് ഡൊണേഷൻ എപ്പോഴും ചെയ്യാറുണ്ടോ…
രാഹുൽ: ഏയ് ഇല്ല… ആദ്യമായിട്ടാ… എനിക്ക് എന്തോ ബ്ലഡ് ഡൊണേഷൻ പേടിയായിരുന്നു മുന്നേ… കോളേജിൽ ഒക്കെ ക്യാമ്പെയിൻ ഉണ്ടാവുമ്പോ പോലും ഞാൻ പതുക്കെ മുങ്ങും 😁😁😁.
സൗമ്യ: ആണോ… എന്നിട്ട് എന്തേ ഇന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ നീ വേഗം ഡൊണേറ്റ് ചെയ്യാമെന്ന് ഏറ്റത്????
രാഹുൽ: അത് പിന്നെ… മാമിയുടെ അച്ഛന് വേണ്ടി അല്ലേ… അപ്പോഴത്തെ മാമിയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോ… ഞാൻ പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല…
സൗമ്യ: അതെന്താ… ആലോചിക്കഞ്ഞെ…
രാഹുൽ: എനിക്ക്… എനിക്ക്… എനിക്ക് മാമിയെ അത്ര ഇഷ്ടയോണ്ട്…
സൗമ്യ: 😳😳😳… ഇഷ്ടമാണെന്ന് വെച്ച്… എന്തും ചെയ്യുവോ ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ…
രാഹുൽ: എന്റെ പൊന്നു മാമി… ഈ രാഹുൽ എന്റെ പുന്നാര മാമിക്ക് വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യും…

സൗമ്യക്ക് ഉള്ളിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി… അവൾ രാഹുലിന്റെ കവിളിൽ വാത്സല്യത്തോടെ തഴുകി.

രാഹുൽ: അതെന്തായാലും നന്നായി എന്ന് ഇപ്പോ തോന്നാ…
സൗമ്യ: അതെന്താടാ അങ്ങനെ തോന്നാൻ 😍…
രാഹുൽ: അത് പിന്നെ.. അതൊണ്ടല്ലേ അന്ന് പറഞ്ഞ ഒറ്റമൂലി കിട്ടിയത് ❤️❤️❤️…

സൗമ്യ: അയ്യടാ… മോൻ ഇപ്പോഴും അത് ആലോചിച്ച് ഇരിക്യാണോ… അതൊക്കെ മറന്നേക്ക് ചെക്കാ… അപ്പോ എന്തോ തോന്നി, തന്നു.. അത്രേ ഒള്ളുട്ടാ… 😉😉😉
രാഹുൽ: അയ്യടാ.. എനിക്ക് ഇനിയും വേണം 😌😌😌…