Chapter Title : സൗമ്യസരോവരം 5 [ചാത്തൻ]

വരിഞ്ഞ് മുറുക്കുക എങ്കിലും ചെയ്തെങ്കിലെന്ന് അവൾ അതിയായി മോഹിച്ചു… കാലിന്റെ ഇടയിലെ കുഞ്ഞി സൗമ്യ കിടന്നു വിങ്ങിപ്പൊട്ടുകയാണ്, കഴപ്പ് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല… ഇനിയും ഇങ്ങനെ പിടിച്ച് നിന്നാൽ തനിക്ക് ചിലപ്പോ ബ്രാന്ത് പിടിച്ചേക്കും… കിടന്നിട്ട് ഉറക്കവും വരുന്നില്ല… രാജീവ് ആണെങ്കിൽ നല്ല ഉറക്കവും ആയി…

സൗമ്യ പെട്ടെന്ന് രാഹുലിനെ ആലോചിച്ചു. അവൻ ഉറങ്ങിയോ ആവോ… ബാൽക്കണിയിൽ പോയി അവനോട് കുറച്ച് നേരം മിണ്ടിയാൽ താൻ ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആവുമെന്ന് അവൾ കണക്ക് കൂട്ടി.

രാജീവ് നല്ല ഉറക്കം ആയെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു സൗമ്യ ഫോണുമെടുത്ത് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ ബാൽക്കണി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു….

ബാൽക്കണിയുടെ ഡോർ ചാരി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് രാഹുൽ അവിടെ ഉണ്ടെന്ന് സൗമ്യക്ക് മനസ്സിലായി.
അവൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അവൻ ഇരിക്കുന്ന കസേരയുടെ പിന്നിൽ വന്നു നിന്ന് എന്തോ ചിന്തയിലാണ്ട് ഇരിക്കുന്ന രാഹുലിന്റെ രണ്ട് കണ്ണും പൊത്തി.

സൗമ്യ ഇന്ന് ബാൽക്കണിയിൽ വരുമെന്ന് ഒരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ലെങ്കിലും വന്നിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു, അത് തന്നെ മനസ്സിൽ സങ്കല്പിച്ച് ഇരുന്ന രാഹുലിന് ആ മൃതുലമായ കരസ്പർശം ആരുടേതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രണ്ടാമത് ഒന്നും ആലോചിച്ചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.
അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ ഞെട്ടിയത് പോലും ഇല്ല.

രാഹുൽ അവന്റെ രണ്ട് കയ്യും ഉയർത്തി സൗമ്യയുടെ രണ്ട് കയ്യിലും കയറിപ്പിടിച്ച് അവളെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു.
രാഹുലിന്റെ അപ്രതീക്ഷിതമായ നീക്കത്തിൽ സൗമ്യ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ് രാഹുലിൻറെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പോയി. ഉള്ളിൽ ഒന്നും ഇടാതെ സുധാര്യമായ നൈറ്റിൽ അവളുടെ നിറമാറുകൾ രാഹുലിന്റെ മുതുകിൽ അമർന്ന് ഞെരിഞ്ഞു.
അവൾ അവളുടെ താടിയെല്ല് രാഹുലിന്റെ തലയിൽ വെച്ച് അവനോട് ചേർന്ന് നിന്നു.

സൗമ്യ: കൈ വിട്ടേ ചെക്കാ….
രാഹുൽ: അയ്യടാ… ഇപ്പോ എനിക്കായോ കുറ്റം… ഇയാൾ അല്ലേ എന്നെ പിന്നിലൂടെ വന്ന് പേടിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയത്…
സൗമ്യ: പിന്നേ… അതിന് മനുഷ്യൻമാർക്ക് അല്ലേ പേടിയൊക്കെ ഒള്ളൂ… ഇത് കണ്ടാമൃഗം അല്ലേ….

അതും പറഞ്ഞ് സൗമ്യ കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു… കുലുങ്ങുന്നതിന് അനുസരിച്ച് അവളുടെ മുലക്കുന്നുകളും അവന്റെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന് ഇളകി മറിഞ്ഞു.
സൗമ്യ അവളുടെ കൈ പിൻവലിക്കാൻ വീണ്ടും ശ്രമിച്ചു, ഓവർ