Chapter Title : സീമ ഒരു അമ്മയാണ് [®൦¥]

ഒരു പിങ്ക് ബ്ലൗസും വയലറ്റ് സാരിയും ഉടുത്തു അവൾ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി.

എന്നിട്ട് അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു.
,, വീണ്ടും വയർ കൂടി, തടിയും, ഈ പിള്ളേർ ഒക്കെ എന്ത് കണ്ടിട്ട് ആണാവോ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്. പ്രായത്തിന്റെ ഓരോ കുരുത്തക്കേട്.

ആ മനുവിനെ പോലെ ഒരു മകൻ ആയിരുന്നു എനിക്ക് എങ്കിൽ. ഞാൻ ഇത്രയും വിഷമിക്കില്ലയിരുന്നു. എന്റെ രാഹുൽ എന്താണ് ഇങ്ങനെ അവൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ സ്വയം നശിക്കുന്നത്.

അവൾ അപ്പോൾ ആണ് ഇന്നലെ രാഹുലിനെ കൊണ്ട് ചെന്നാക്കാൻ വന്നപ്പോൾ മനു പറഞ്ഞ കാര്യം ഞെട്ടലോടെ ഓർത്തത്.

നാളെ അവനും അപ്പൂപ്പനും തിരുവനന്തപുരം പോകുക ആണ് മറ്റന്നാൾ ആണ് വരുന്നത്. ഇന്ന് രാഹുൽ ലക്ക് കേട്ട് ആണ് വരുന്നത് എങ്കിൽ മനു ഉണ്ടാകില്ല.

അപ്പോൾ വേറെ വല്ലവരും ആണെങ്കിൽ അവരുടെ നോട്ടവും മറ്റും. അവൾക്ക് ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ സങ്കടം വന്നു. ഇന്ന് എന്ത് വന്നാലും അവനെ പുറത്ത് വിടുന്നില്ല. മനുവിന്റെ വീട് ഇവിടെ കുറച്ചു അടുത്തു ആയത് കൊണ്ട് അവൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവനെ രാഹുലിനെയും കൊണ്ട് വരുള്ളൂ.

അവൾ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു ദീർഹ സ്വാസം വിട്ട്. വാതിൽ പൂട്ടി ഇറങ്ങി. 30 മിനിറ്റ് നടന്നു വേണം കവലയിൽ എത്താൻ. മനുവിന്റെ വീട് കയറി പോയാൽ 15 മിനിറ്റിൽ പെട്ടന്ന് എത്താം.

അവൾ അങ്ങനെ തന്നെ പോകാം എന്ന് കരുതി മനുവിന്റെ വീട് വഴി നടന്നു. അവന്റെ വീട് കയറി സൈഡിലെ വേണം പോകാൻ.

അവന്റെ വീടിന്റെ സൈഡിലെ പോകുമ്പോൾ അവൾ റൂമിൽ നിന്നും ശീല്കാര ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഈ സ്ത്രീക്ക് ഒരു നാണവും ഇല്ലേ, സ്വാന്തം അമ്മയിയപ്പനെയ ഇപ്പോൾ കേട്ടിയോൻ ആക്കിയെക്കുന്നെ. ഇപ്പോൾ ഇതാ മകനും അമ്മയിയപ്പനും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ വേറെ ആരെയോ വിളിച്ചു കയറ്റി സുഖിക്കുന്നു.

പാവം മനു അവൻ എന്ത് നല്ല ചെക്കൻ ആണ്. അവൾ അതും ആലോചിച്ചു കവലയിലേക്ക് നടന്നു അപ്പോൾ ആണ് കുറച്ചു അകലെ ആയി രാഹുലിന്റെ ബൈക്കു നിർത്തിയിട്ട് സീമ കണ്ടത്.

,, ഇവൻ ഇന്ന് കോളേജിൽ പോയില്ലേ, ഹേയ് പോകാതിരിക്കില്ല,