Chapter Title : സീതായനം 2 [Mani Kuttan]

പുറത്തിട്ടു അടുക്കള വഴി ഞാൻ രാധേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി . അടുക്കളയിൽ തന്നെ രാധേച്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു . എന്തോ അടുപ്പിൽ ഇളക്കികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.ഹാളിൽ നിന്നും ഉച്ചത്തിൽ ഏതോ സീരിയലിന്റെ ശബ്ദം ഉയരുന്നുണ്ട് ജാനമ്മ അതിനു മുന്നിലാണ്. "രാധെച്ചീ".. ചേച്ചിയുടെ പുറകിൽ പോയി നിന്ന് അൽപ്പം ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ വിളിച്ചു. ടി വിയുടെ ഉയർന്ന ശബ്ദം കാരണമായിരിക്കണം ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ചേച്ചി അറിഞ്ഞത്. ആ.. മാനൂട്ടാ.. ദേ അമ്മ അപ്പുറത്തുണ്ട് ഒതുങ്ങി ഇരുന്നോണം" ചുണ്ടിൽ ഒളിപ്പിച്ച ചിരിയോടെ രാധേച്ചി കണ്ണുരുട്ടി .പാവം.. ഞാൻ എന്തെങ്കിലും കാട്ടുമോ എന്നു പേടിച്ചിട്ടാവണം. "ജാനമ്മ ടി വിടെ മുന്നിലാ ഇപ്പോഴൊന്നും എഴുന്നേൽക്കില്ല". ഞാൻ പതിയെ രാധേച്ചിയിലേക്ക് അടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു . "മാനൂട്ടാ.. വേണ്ടെടാ.. അമ്മയെങ്ങാനും കണ്ടാൽ തീർന്നു" .ഞാൻ അടുക്കുന്നതിനനുസരിച്ചു രാധേച്ചി പുറകിലേക്ക് നീങ്ങികൊണ്ടിരുന്നു. "ഓ..അത്ര പേടിയാണെ ഞാനൊന്നും ചെയുന്നില്ല പെണ്ണേ.. ഞാനീ ഓയിൽമെന്റ് തരാൻ വന്നതാ"..മുണ്ടിന്റെ കുത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ ഓയിൽമെന്റ് എടുത്ത് നീട്ടി. "അല്ല ..അപ്പൊ നിനക്കു വേണ്ടേ"?.. എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ഓയിൽമെന്റ് വാങ്ങി നോക്കിക്കൊണ്ട് ചേച്ചി ചോദിച്ചു. "ഏയ്.. ഞാൻ തേച്ചു എനിക്കിപ്പോ വേദനയൊന്നുമില്ല..അല്ല ചേച്ചി തേങ്ങാപാര എവിടാ ഇരിക്കുന്നത്"..ഞാൻ പരിഭവത്തോടെ വലിയ താല്പര്യമില്ലാത്ത ഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചു. " മോട്ടോർ പുരയിലുണ്ട്"..എന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള ഭാവമാറ്റം കാരണമാവാം ചേച്ചി എന്നെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു പിന്നെ ഞാൻ വേറെ ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല അടുക്കളയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി തേങ്ങയും എടുത്ത് മോട്ടോർ പുരയിലേക്ക് നടന്നു. നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ചായ്പ് തുറന്നു ഇന്നലെ പൊട്ടിചിതറിയ കുപ്പിയുടെ ച്ചില്ലുകൾ ചിതറി തന്നെ കിടക്കുന്നു . അതിനു ശേഷം ആരും ഇങ്ങോട്ടു വന്നിട്ടില്ലെന്ന് വ്യക്തം. ഒരു കണക്കിന് ഈ കുപ്പി കാരണമാണ് രാധേച്ചിയെന്ന അനാഘ്രാത കുസുമത്തെ എനിക്ക് കിട്ടിയത്.പാരയെടുത്തു പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോളേക്കും രാധേച്ചി ചായ്പ്പിനുള്ളിലേക്ക്