Chapter Title : സീതായനം 2 [Mani Kuttan]
വെള്ള പുള്ളികൾ ഉള്ള സാരിയും അതിനു ചേർന്ന ചുവപ്പു കളർ ജാക്കറ്റും കൈയിൽ ഒരു കവറും പിടിച്ച് നടന്നു പോകുന്ന ഒരു ചേച്ചി. വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ അടിപ്പൻ ചരക്ക്. "ടാ..അതാ എന്റെ വീട്ടിൽ പണിക്കു വരുന്ന ചേച്ചി". "ങേ ??.. ആര് നീ പറയാറുള്ള ലക്ഷ്മി ചേച്ചിയോ?? "അതേ... മോനേ... അതുതന്നെ, സമയമില്ല അല്ലേൽ ഒന്നു പരിചയപ്പെടുത്തി തരാമായിരുന്നു" . അടുത്തെത്തിയതും അവൻ ഒന്നു ഹോണടിച്ചു കൊണ്ട് അവരെ കടന്നു പോയി. ചേച്ചി വശ്യതയാർന്ന ചിരിയോടെ ഞങ്ങളെ നോക്കി. വിഷ്ണുവിന്റെ വീട്ടിൽ ഇടക്കിടക്ക് പോവാറുണ്ടെങ്കിലും അപ്പോഴൊന്നും ഇവരെ കാണാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല . മിക്കവാറും കോളേജിൽ നിന്ന് വരുന്ന വഴിയായിരിക്കും അവിടെ കേറുക .അപ്പോളേക്കും ചേച്ചി പോയിരിക്കും .അവരെ കുറിച്ച് അവൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവൻ പറഞ്ഞ നാല്പത്തഞ്ചു വയസ്സ് ഇവരെ കാണുന്ന മാത്രയിൽ അന്വർത്ഥമാകുന്ന ഒരു വസ്തുതയാണ്.കാരണം പ്രായത്തെ തോൽപ്പിക്കുന്ന അവരുടെ മേനിയഴക് തന്നെ. ഒരു പ്രാവശ്യം കണ്ടാൽ വീണ്ടും വീണ്ടും കാണാൻ തോന്നിക്കുന്ന അവരുടെ വശ്യതയാർന്ന മുഖവും മുഖത്തിനു നെറ്റിപ്പട്ടം എന്നപോലെ ഉയർന്നു നിക്കുന്ന ഉത്തുംഗമാറിടങ്ങളും അൽപ്പം പോലും ചാടാത്ത സാരിക്കിടയിലൂടെ കണ്ട അവരുടെ അണിവയറും അധികമില്ലെങ്കിലും ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന നിതംബ ഭംഗിയിലും അവരേ കണ്ടാൽ ഒരു മുപ്പത് മുപ്പത്തഞ്ച് വയസു മാത്രമേ തോന്നിക്കൂ. "ഹോ.. എന്തു മൊതലാടാ അവര് നീ ഭാഗ്യവാനാ".. സൈഡ് മിററിലൂടെ അവരെ നോക്കി കൊണ്ടു തന്നെ ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു. ഹ..ഹ.. അതു നീ പറഞ്ഞതു ശരിയാ അവരൊരു പാഠ പുസ്തകമാണെടാ നമ്മളങ്ങു നിന്നു കൊടുത്താൽ മതി കൊടിയേറ്റും പഞ്ചവാദ്യവും പൂരോം വെടിക്കെട്ടും എല്ലാം കഴിഞ്ഞേ നമ്മളെ നിലത്തു നിർത്തൂ.അമ്മാതിരി മൊതലാ . ദേ.. ചേച്ചി ആ ഇട്ടിരുന്ന സാരി ഞാൻ വാങ്ങി കൊടുത്തതാ..എങ്ങിനുണ്ട്? "മം.. ചേച്ചിയും കൊള്ളാം,സാരിയും കൊള്ളാം".. ഞാൻ മനസ്സ്തുറന്ന് പറഞ്ഞു. "ഹ ഹ ഹ.. നിനക്കു ചേച്ചിയെ ബോധിച്ച മട്ടുണ്ടല്ലോ"? വിഷ്ണു കളിയാക്കി ചിരിച്ചു.
ടൗണിൽ എത്തി അത്യാവശ്യം വലിയ ഫാൻസി കടക്ക് മുൻപിൽ തന്നെ അവൻ വണ്ടി നിർത്തി. "ടാ.. നീ വാങ്ങിച്ചിട്ട് വാ.. ഞാനാ
💬 Comments
View all comments