Chapter Title : സീതായനം 2 [Mani Kuttan]

ഞാൻ ഒന്നും പറയാൻ പോയില്ല പുറകിൽ പമ്മിയിരുന്നു. വെറുതേ എന്തിനാ വടി കൊടുത്ത് അടി വാങ്ങുന്നത്.

"ടാ ..ആ പോകുന്നത് ആരാ എന്നറിയോ"? മുന്നിൽ റോഡിനു അരികിലൂടെ നടന്നു പോകുന്ന സ്ത്രീയെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു. "ആരാടാ അത് എനിക്കറിയില്ല"ഞാൻ പറഞ്ഞു ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങിയ ക്ലാസ്സ്മേറ്റ് എന്ന സിനിമയിലെ ട്രെൻഡ് ആയ ചുവപ്പിൽ വലിയ വെള്ള പുള്ളികൾ ഉള്ള സാരിയും അതിനു ചേർന്ന ചുവപ്പു കളർ ജാക്കറ്റും കൈയിൽ ഒരു കവറും പിടിച്ച് നടന്നു പോകുന്ന ഒരു ചേച്ചി. വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ അടിപ്പൻ ചരക്ക്‌. "ടാ..അതാ എന്റെ വീട്ടിൽ പണിക്കു വരുന്ന ചേച്ചി". "ങേ ??.. ആര് നീ പറയാറുള്ള ലക്ഷ്‌മി ചേച്ചിയോ?? "അതേ... മോനേ... അതുതന്നെ, സമയമില്ല അല്ലേൽ ഒന്നു പരിചയപ്പെടുത്തി തരാമായിരുന്നു" . അടുത്തെത്തിയതും അവൻ ഒന്നു ഹോണടിച്ചു കൊണ്ട് അവരെ കടന്നു പോയി. ചേച്ചി വശ്യതയാർന്ന ചിരിയോടെ ഞങ്ങളെ നോക്കി. വിഷ്ണുവിന്റെ വീട്ടിൽ ഇടക്കിടക്ക് പോവാറുണ്ടെങ്കിലും അപ്പോഴൊന്നും ഇവരെ കാണാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല . മിക്കവാറും കോളേജിൽ നിന്ന് വരുന്ന വഴിയായിരിക്കും അവിടെ കേറുക .അപ്പോളേക്കും ചേച്ചി പോയിരിക്കും .അവരെ കുറിച്ച് അവൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവൻ പറഞ്ഞ നാല്പത്തഞ്ചു വയസ്സ് ഇവരെ കാണുന്ന മാത്രയിൽ അന്വർത്ഥമാകുന്ന ഒരു വസ്തുതയാണ്.കാരണം പ്രായത്തെ തോൽപ്പിക്കുന്ന അവരുടെ മേനിയഴക് തന്നെ. ഒരു പ്രാവശ്യം കണ്ടാൽ വീണ്ടും വീണ്ടും കാണാൻ തോന്നിക്കുന്ന അവരുടെ വശ്യതയാർന്ന മുഖവും മുഖത്തിനു നെറ്റിപ്പട്ടം എന്നപോലെ ഉയർന്നു നിക്കുന്ന ഉത്തുംഗമാറിടങ്ങളും അൽപ്പം പോലും ചാടാത്ത സാരിക്കിടയിലൂടെ കണ്ട അവരുടെ അണിവയറും അധികമില്ലെങ്കിലും ഉയർന്നു