Chapter Title : സീതായനം [Mani Kuttan]

അന്തo വിട്ടു നിന്ന രാധേച്ചിക്ക് പിന്നീടാണ് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് മനസിലായത് രാധേച്ചിയെ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി, ടെൻഷനടിച്ച് ഇപ്പോ താഴെ വീഴുമോ എന്നു പോലും ഭയന്നു ഞാൻ ഭയന്നതു പോലെ തന്നെ സംഭവിച്ചു രാധേച്ചി ബോധം മറഞ്ഞ് താഴെ വീഴാൻ തുടങ്ങി, താഴെ വീണില്ല അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ രാധേച്ചിയെ താങ്ങിയിരുന്നു.പക്ഷേ എന്നേക്കാൾ ഭാരമുള്ള രാധേച്ചിയെ താങ്ങി നിർത്താൻ എനിക്കു കഴിയുമായിരുന്നില്ല. എന്നെ താഴെയാക്കി രാധേച്ചി എൻ്റെ മുകളിലേക്ക് വീണു , പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതിനാൽ അധികം ആഘാതമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. ഇരു കഷത്തിനുമിടയിലൂടെ കൈ കടത്തി രാധേച്ചിയെ വലിച്ച് ചുവരോടു ചേർത്തി ഇരുത്തി , "രാധേച്ചീ" ...ചുമലിൽ കുലുക്കി വിളിച്ചു അനക്കമൊന്നുമില്ല ,എനിക്കും പേടിയായി തുടങ്ങി.ഞാൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് രാധേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഓടി ജാനമ്മയോടു കാര്യം പറഞ്ഞ് ജാനമ്മയേയും കൂട്ടി മൊന്തയിൽ വെള്ളവുമായി ചായ്പിനു പിന്നിലേക്ക് വന്നു. കൈയ്യിൽ വെള്ളമെടുത്ത് ശക്തിയിൽ രാധേച്ചിയുടെ മുഖത്തേക്ക് തളിച്ചു, അപ്പോഴേക്കും ജാനമ്മ രാധേച്ചിയെ പിടിച്ച് മടിയിലേക്ക് ചരിച്ചു കിടത്തിയിരുന്നു |മോളേ.... രാധേ ... കണ്ണു തുറക്ക്" ജാനമ്മ രാധേച്ചിയെ കുലുക്കി വിളിച്ചു പതിയെ രാധേച്ചി കണ്ണു തുറന്നു "ഹാവൂ"... ജാനമ്മ നിശ്വസിച്ചു "എന്നാലുമെൻ്റെ മോളേ ഒരു ചേരയെ കണ്ടതിനാണോ നീ ഇങ്ങിനെ പേടിച്ചത്". രാധേച്ചി ദയനീയമായി എന്നെ നോക്കി |അതല്ലേ ജാനമ്മേ ഞാൻ പറഞ്ഞേ ചേര പുരപ്പുറത്തു നിന്നാ താഴേക്കു ചാടിയേ ആരായാലും പെട്ടെന്നു കണ്ടാ പേടിക്കും, പിന്നെ ചേരയാണോ പാമ്പാണോ എന്നൊന്നും ആ സമയത്ത് ആരും നോക്കില്ല" ഞാൻ രാധേച്ചിയെ നോക്കി പേടിക്കേണ്ട എന്ന രീതിയിൽ കണ്ണിറുക്കി , "എന്നിട്ടു ചേര എങ്ങോട്ടാ പോയത്"? "അത് അതിൻ്റെ ജീവനംകൊണ്ട് ഓടി കാണും". ഞാൻ പറഞ്ഞു "എന്തായാലും നീ കൃത്യ സമയത്തിങ്ങോട്ടു വന്നത് നന്നായി" ജാനമ്മ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രാധേച്ചിയെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. നന്നെ ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു, അവർ വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി എന്നു ഉറപ്പു വരുത്തി ഞാൻ അടക്കള വശത്തെ ഗേറ്റു വഴി വീട്ടിലേക്കു കയറി,

ഉമ്മറത്ത് അമ്മ വിളക്കിനു മുൻപിൽ ഇരുന്ന് നാമം ജപിക്കുന്നുണ്ട് വിളക്കിൽ ഒന്നു തൊട്ടു തൊഴുത് ഞാൻ അകത്തേക്കു കയറി . മനസ്സ്