Chapter Title : സീതായനം [Mani Kuttan]

കയറി കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നതും അമ്മ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു വന്നു. "നല്ല തലവേദനയുണ്ടോടാ"? കട്ടിലിനരികിൽ ഇരുന്ന് കയിലിരുന്ന ബാം നെറ്റിയിൽ തടവികൊണ്ട് അമ്മ ചോദിച്ചു "കുറച്ചു കുറവുണ്ട്" "ഉറങ്ങിക്കോ ,നാളെ രാവിലേക്ക് മാറിക്കോളും" പുതപ്പെടുത്ത് അര വരെ പുതപ്പിച്ച് ലൈറ്റു കെടുത്തി അമ്മ പുറത്തിറങ്ങി അമ്മയുടെ സാമിപ്യം മനസ്സിനെ അൽപ്പം തണുപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലും മുഴുവനായി അണഞ്ഞിരുന്നില്ല. എന്നാലും തുളസി കതിരു പോലെ നൈർമല്യവും, തുമ്പപ്പൂ പോലെ ശാലീനതയും, നാട്ടിലെ ആണുങ്ങളുടെ മൊത്തം ഉറക്കം കെടുത്തുന്ന സൗന്ദര്യവും കൈമുതലായിട്ടുള്ള രാധേച്ചി എന്തിനു അട്ട ചുരുണ്ടു കൂടിയതുപോലുള്ള ശരീരവും, ചിരിച്ചാൽ വെളിയിൽ കാണുന്ന മുറുക്കാൻ കറയുള്ള പല്ലുകളും ഉള്ള കണ്ടാൽ തന്നെ അറപ്പു തോന്നുന്ന കുമാരേട്ടനു മുന്നിൽ തുണി അഴിച്ചു? എന്തോ എന്നിൽ സംശയങ്ങൾ ഉടലെടുത്തു ഇനി വല്ല ബലാത്സംഗ ശ്രമം വല്ലതും നടന്നോ? ഏയ്.ഇല്ല അങ്ങിനെയാണെങ്കിൽ രാധേച്ചി ഒച്ച വച്ചേനേ ഇനി ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്തതാണോ? ഇല്ല അതിനും സാധ്യതയില്ല കാരണം പട്ടാളം ദിവാകരേട്ടൻ്റെ ഭാര്യയെ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്യാനുള്ള അണ്ടിക്കുറപ്പൊന്നും ഈ നാട്ടിലെ ആണുങ്ങൾക്കില്ല.പിന്നെ എന്തായിരിക്കും? മനസിനെ കലുഷമാക്കുന്ന ചിന്തകൾക്കു വിരാമമിട്ടു കൊണ്ട് ഉറക്കം കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

രാവിലെ നെറ്റിയിൽ അമ്മയുടെ വിരലുകളുടെ സ്പർശനമാണ് എന്നെ ഉണർത്തിയത് "തലവേദന മാറീല്യേ ? ഇന്നു നീ കോളേജിൽ പോണുണ്ടോ"? കുളി കഴിഞ്ഞു തലയിൽ ചുറ്റിയ തോർത്ത് അഴിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മ ചോദിച്ചു "തലവേദനയൊന്നുമില്ല ,പക്ഷെ ഇന്നു കോളേജിൽ പോകുന്നില്ല. നാളെ തൊട്ടു ക്ലാസുമില്ലല്ലോ ,അമ്മക്കിനിയെന്നാ ഒഴിവ്"? "എനിക്കു മറ്റന്നാൾ ക്രിസ്തുമസിൻ്റന്നു മാത്രേ ലീവുളൂ പിന്നെ രണ്ടാം ശനിയും