Chapter Title : സീതായനം [Mani Kuttan]

വളർന്നിരിക്കുന്നു ,എൻ്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഉതിർന്നു . തളർന്നു ഞാൻ തിരികെ സോഫയിലേക്കു തന്നെ ഇരുന്നു. "മനു കുട്ടാ നീ കരയുവാണോ"? "അയ്യേ ആണുങ്ങൾ കരയാൻ പാടില്ലട്ടോ ദേ കണ്ണു തുടച്ചേ" രാധേച്ചി തന്നെ കവിളിലേക്ക് ഒഴുകിയ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു കളഞ്ഞു. "നീയ്യും പുഷ്പേച്ചിയും ആണെൻ്റെ ധൈര്യം ആ നീ ഈ രാധേച്ചിയെ വെറു"!! മുഴുവൻ പറയാൻ ഞാൻ സമ്മതിച്ചില്ല രാധേച്ചിയെ വലിച്ച് എൻ്റെ ഒപ്പം സോഫയിലേക്കിരുത്തി രണ്ടു കൈ കൊണ്ടും മുഖം കയ്യിലെടുത്ത് ഉമ്മകൾ വാരി വിതറാൻ തുടങ്ങി, പെട്ടെന്ന് രാധേച്ചി ഒന്നു പേടിച്ചെങ്കിലും പിന്നിട് അവരതു പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതു പോലെ എന്നോട് പൂർണമായി സഹകരിച്ചു, വികാരതളളിച്ചയിൽ രാധേച്ചിയെ ഞാൻ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി നെറ്റിയും കവിളും കണ്ണുകളും കഴിഞ്ഞ് എൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ താഴെ രാധേച്ചിയുടെ ചാമ്പക്കാ ചുണ്ടുകളിൽ കോർത്തു .അൽപ്പം തടിച്ചു മലർന്ന കീഴ് ചുണ്ടു ഞാൻ ഉറുഞ്ചി കുടിച്ചു, അമ്മ കിളിയിൽ നിന്നും തീറ്റ വാങ്ങിക്കാനെന്ന പോലെ രാധേച്ചി എൻ്റെ വായിൽ നിന്നും ഉമിനീർ ഊറ്റിഎടുത്തു.അതോടെ ഞങ്ങൾ അനോന്യം കെട്ടി പുണർന്നു. ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും പിടിവിടാതെ തന്നെ ഞാൻ രാധേച്ചി യെ സോഫയിലേക്ക് കടത്തി , കിടന്നു കൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകളും നാവുകളും പരസ്പരം മത്സരിച്ചു. നിമിഷങ്ങളോളം നീണ്ടു നിന്ന ചുംബന ഗാഥക്കൊടുവിൽ പരിസരബോധം വന്നു ഞാൻ പെട്ടെന്ന് രാധേച്ചിയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു മാറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ എൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് രാധേച്ചി വീണ്ടും അവരുടെ മുകളിലേക്കു തന്നെ വലിച്ചിട്ടു "മനൂട്ടാ നിനക്കെങ്കിലും എന്നെ ഇത്തിരി സ്നേഹിച്ചു കൂടേ"? എൻ്റെ മുഖം കയ്യിലെടുത്ത് രാധേച്ചി ചോദിച്ചു.