Chapter Title : സീതായനം [Mani Kuttan]

ആളുo ഭയങ്കര പഠിപ്പിസ്റ്റാണ് . ശ്ശൊ ഇവനെ പറ്റി പറഞ്ഞ് നമ്മൾ കഥ വിട്ടു. വിഷ്ണു ഇന്നലെ കൊണ്ടുവന്നു തന്നതാണ് ഈ ബുക്ക്, ഉള്ളിൽ നുരഞ്ഞു പൊന്തുന്ന ഉദ്വേഗത്തോടെ ഞാൻ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. പ്രവാസിയായ ഭർത്താവിൻ്റെ അസാന്നിധ്യത്തിലുള്ള അവിഹിതമാണ് വിഷയം, പേജുകൾ മറിയുംതോറും താഴെ ഷെഡിക്കുള്ളിലും കഥയുടെ അലയൊലികൾ ഉയരാൻ തുടങ്ങി. മുണ്ടു രണ്ടു സൈഡിലേക്കും വകഞ്ഞു ഷഡിക്കു ള്ളിൽ നിന്നും അവനെ പുറത്തെടുത്തു . അവൻ 7 ഇഞ്ച് നീളത്തിൽ വായുവിൽ വെട്ടിയാടി കൊണ്ടിരുന്നു, ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു കാരണം ആദ്യമായാണ് അവൻ ഇത്രയും ബലത്തിൽ വെട്ടി വിറക്കുന്നത് , പുസ്തകത്തിലെ നടുപേജിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മാദകത്തിടമ്പിനെ മനസിൽ ധ്യാനിച്ച് വാണമടിക്കാൻ തുടങ്ങി... അധികം താമസിക്കാതെ തന്നെ ഞരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞു മുറുകി,കൈകളുടെ ചലനം അതിവേഗത്തിലായി കസേരയിൽ നിന്നുമെഴുന്നേറ്റു കാൽവിരലുകളിൽ ഉയർന്നു നിന്നു കൊണ്ട് രേതസ് തോക്കിൽ നിന്നുമുതിർന്ന തിരകൾ പോലെ വെള്ള കുമ്മായം തേച്ച ചുമരിലേക്ക് വർഷിച്ചു. ചുമരിലൂടെ അത് ചാലുകളായി ഒലിച്ചിറങ്ങി. ആകെ തളർന്നു പോയ ഞാൻ മരകസേരയിലേക്കു ചാരി ഇരുന്നു കൊണ്ട് ദീർഘശ്വസം എടുത്തു .

"ഉണ്ണീ..... നീയെവിടാ.." അമ്മയുടെ വിളിയാണ് എന്നെ ഉണർത്തിയത് സമ്പൂർണ്ണ സ്വയംഭോഗത്തിൻ്റെ ആലസ്യത്തിൽ ഞാൻ മയങ്ങി പോയിരുന്നു. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ബുക്കെടുത്ത് മേശക്കടിയിലെ കള്ളറയിലേക്ക് വച്ച് ഞാൻ താഴേക്കു ചെന്നു . "ദേ ചായ അടുക്കളയിലുണ്ട് എടുത്ത് കുടിച്ചോ" അമ്മ ചൂലുമെടുത്ത് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി "മനു എന്തിയേ ആൻറി "? ചായ ഗ്ലാസിലേക്ക് പകർത്തുന്നതിനിടയിൽ പുറത്ത് വിഷ്ണുവിൻ്റെ ശബ്ദം കേട്ടു "ദേ.. അകത്തുണ്ട്" ഒരു ഗ്ലാസിലെടുത്ത ചായ രണ്ടു ഗ്ലാസിലേക്ക് പകർത്തുമ്പോഴെക്കും