Chapter Title : സീതയുടെ പരിണാമം 9 [Anup]

അവര്‍ ജീവിതത്തില്‍ അതുവരെ അനുഭവിച്ചതില്‍ ഏറ്റവും ശാന്തമായ സായാഹ്നമായിരുന്നു അന്നത്തേത്. തലേന്നാളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി മഴ മാറിനിന്നു. സഹിക്കാവുന്ന തണുപ്പേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ..

ട്രെക്കിംഗ് കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചെത്തിയ രണ്ടാളും ചൂടുവെള്ളത്തില്‍ സുഖമായി ഓരോ കുളി പാസാക്കി, തണുപ്പിനെ ചെറുക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചാണ് മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയത്..

"അടിച്ചോഫാകാനാണെങ്കില്‍ വേണ്ടാ ട്ടോ.... എനിക്കിന്ന് കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട്..." കുപ്പിയും സാധനങ്ങളുമായി വരുന്ന വിനോദിനെ കണ്ടപ്പോള്‍ സീത പറഞ്ഞു... വിനോദ് ചെറുതായൊന്നു ഞെട്ടി... എന്താണിനി ഇവള്‍ക്ക് സംസാരിക്കാന്‍ ഉള്ളത്?...  വിനോദ് അവളുടെ മുഖഭാവം നോക്കി... കുഴപ്പമുള്ള ഭാവമല്ല.. മുഖം പ്രസന്നവും ശാന്തവുമാണ്..

"ഇല്ലെടീ.... ചുമ്മാ തണുപ്പിനുള്ളതു മാത്രം...." വിനോദ് രണ്ടു ഗ്ലാസുകളില്‍ ഓരോ സ്മോള്‍ വിസ്കിയും സോഡയും പകര്‍ന്നു....  പിന്നെ സീതയ്ക്കരികിലായി സിമന്‍റ് ബഞ്ചില്‍ ചാരി ഇരുന്നു.

"അത് നോക്യേ..." സീത ആകാശത്തേക്ക് വിരല്‍ ചൂണ്ടി. അവര്‍ക്ക് മുകളിലായി വെള്ളത്തലയുള്ള ഒരു പരുന്ത് കാറ്റിനെതിരായി ചിറകുവിരിച്ചു പറന്നു നില്‍ക്കുന്നു... ഒരേ സ്ഥലത്ത് മിനിറ്റുകളോളം ചിറകടിക്കാതെ ബാലന്‍സ് ചെയ്തുള്ള നില്‍പ്പ്...

മുറ്റത്തെ ചെടികളില്‍ രണ്ട് ഇരട്ടത്തലച്ചിക്കിളികള്‍ വന്നിരുന്ന് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു.. പിന്നെ തിടുക്കത്തില്‍ പറന്നകന്നു... ദൂരേ താഴ്വാരത്തില്‍ എവിടെനിന്നോ ഏതോ ഒരു തമിഴ് ഭക്തിഗാനത്തിന്റെ അവ്യക്തമായ അലകള്‍. ഏതെങ്കിലും അമ്പലത്തില്‍നിന്നാവും...

അത് നിലച്ചപ്പോള്‍ വിനോദ് ഫോണില്‍  ഒരു പാട്ടുവെച്ചു.. പതിവുപോലെ ജഗജീത് സിംഗിന്റെ ഗസല്‍...

സൂര്യന്‍ അസ്തമിച്ചിരുന്നു... സീതയുടെ ഗ്ലാസും കാലിയായപ്പോള്‍ വിനോദ് ഓരോന്ന് കൂടി ഒഴിച്ചു...  റോസ്റ്റ് ചെയ്ത കശുവണ്ടിയുടെ ടിന്നില്‍ നിന്നും ഒരെണ്ണം എടുത്തശേഷം അത് സീതയുടെ നേര്‍ക്ക്‌ നീട്ടി.. സീത അപ്പോഴും മാനത്ത് നോക്കി നിശബ്ദയായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു...

"ദാ....." വിനോദ് അവളേ ധ്യാനതില്‍നിന്നും