Chapter Title : സേവ് ദ ഡേറ്റ് [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

അനുരാഗ് പറയൂ.
അനുരാഗ്: ഇല്ല തിരുമേനി.
നാരായണന്‍: ശരി. പെട്ടെന്ന് എടുക്കണം. കാരണം നല്ല മഴക്കാറുണ്ട്. ഏതാണ്ട് ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ മഴ പെയ്യും. തീര്‍ച്ച
എന്നു പറഞ്ഞു വിജിതയുടെ മാറില്‍ നിന്ന് സാരി തലപ്പ് മാറ്റി ആ സെറ്റ് സാരി അഴിച്ചെടുക്കുന്ന നാരായണന്‍. തന്റെ ഭാര്യയാവാന്‍ പോവുന്ന പെണ്ണിന്റെ സാരി നാരായണന്‍ എന്ന വെറും രണ്ടാഴ്ചമുമ്പ് പരിചയപ്പെട്ട വ്യക്തി അഴിച്ചെടുക്കുന്നത് നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന അനുരാഗിന് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും തോന്നിയില്ല. പൂര്‍ണ്ണമായി അഴിച്ചെടുത്ത സെറ്റ് സാരി കയ്യില്‍ ചുളിയാതെ പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന നാരായണന്‍. ഇപ്പോള്‍ വിജിതയുടെ വേഷം പച്ച പാവാടയും പച്ച ബ്‌ളൈസുമാത്രമാണ്. അവളുടെ മാറ് ആ പച്ച ബ്‌ളൈസില്‍ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് തള്ളിനില്‍ക്കുന്നു. മുലയുടെ വിടവ് കാണാം. അനുരാഗിന് ആവേശം ഇരട്ടിച്ചു.
നാരായണന്‍: മോളെ പാവാടയുടെ കെട്ടഴിച്ചു താഴ്ത്തിയുടുക്കൂ.
ഇതുകേട്ട് വിജിത പാവാടയുടെ കെട്ടഴിച്ചു. അവള്‍ പാവട താഴ്ത്തി.
ഹോ ആ കുഴിയാര്‍ന്ന പൊക്കിള്‍ അനുരാഗ് കണ്ടു. അവന് വികാരം ഉണര്‍ന്നു.
നാരായണന്‍: താഴ്ത്ത് മോളെ. ഇനിയും താഴ്ത്ത്. അതെ അവിടെ വെച്ച് കെട്ട്.
പൊക്കിളില്‍ നിന്നും വളരെ താഴ്ന്ന് ഉടുത്ത സാരി അവളുടെ ആ തൂവെള്ള ആലില വയറില്‍ നിന്ന് വളരെ താഴെയാണ് കെട്ടിയത്. അവള്‍ പിന്‍ തിരിഞ്ഞു നിന്നപ്പോളാണ് അവളുടെ ആ ചന്തിയുടെ മുഴപ്പ് അനുരാഗ് കണ്ടത്. അത് അവനില്‍ വികാരം ഉണ്ടാക്കി. നാരായണന്‍ ഒരു മടിയും കൂടാതെ അവളെ സാരിയുടുപ്പിച്ചു. അയാളുടെ കൈകള്‍ വിജിതയുടെ വയറില്‍ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളില്‍ അത് രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കി. സാരിയുടുത്ത് അതിന്റെ തലപ്പുകൊണ്ട് അവളുടെ മാറിടം മറിച്ച് തോളിലേക്കിട്ടു. ഇപ്പോള്‍ വിജിത സാരിയുടുത്തു. പക്ഷെ, അവളുടെ പൊക്കിള്‍ നന്നായി അതിലൂടെ കാണാം.
നാരായണന്‍: അനുരാഗ് നീയും മുണ്ടു നന്നായി ഉടുക്കണം.
എന്നു പറഞ്ഞു നാരായണന്‍ അനുരാഗിന്റെ മുണ്ട് അഴിച്ചു. അത് അനുരാഗില്‍ നാണം ഉണ്ടാക്കി. എന്നാലും അവനതിന് സമ്മതിച്ചു. അടിയില്‍ ഒരു ഷെഡ്ഡിമാത്രമേ അവന്‍ ഇട്ടിട്ടുള്ളൂ. അതാണെങ്കില്‍ വീര്‍ത്തുകിടക്കുന്നു. നാരായണന്‍ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവന്റെ അരയില്‍ അത് മുറുക്കി ഉടുത്തുകൊടുത്തു.
നാരായണന്‍: വിജിതയുടെ കുറച്ച് ഫോട്ടോ എടുക്കട്ടെ ഞാന്‍.
എന്നു പറഞ്ഞു