Chapter Title : സേവ് ദ ഡേറ്റ് [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

താഴ്ത്തികൊണ്ട് നാരായണന്‍: ഉം. ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാല്‍ അത് സത്യമാണെങ്കില്‍ നീ എനിക്ക് എന്ത് തരും.
അനുരാഗ്: തിരുമേനി എന്താ പറയാന്‍ പോവുന്നത്.
ഇതുകേട്ട് നാരായണന്‍ അടുത്തുള്ള മരച്ചില്ലയില്‍ നിന്ന് ഒരു ചില്ലയെടുത്ത് അതില്‍ നിന്ന് കമ്പെടുത്ത് പൊട്ടിച്ചു. ഒന്നും മനസിലാവാതെ വിജിതയും അനുരാഗും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി. കുറച്ച് വലിപ്പമുള്ള ഒരു ചെറിയ ചില്ലയെടുത്ത് അനുരാഗിന് കൊടുക്കുന്ന നാരായണന്‍. ഒന്നും മനസിലാവാതെ നോക്കുന്ന അനുരാഗിനോട് നാരായണന്‍: എന്താണെന്ന് മനസിലായോ..
അനുരാഗ്: ഇത് ചില്ല.
നാരായണന്‍: ഇത് വെറും ചില്ലയല്ല.
വിജിത: പിന്നെ..
നാരായണന്‍: അതോ മോളെ, ഇത് ഇവിടെ ആയുധത്തിന്റെ നീളമാണ്.
മനസിലാവാതെ നോക്കുന്ന വിജിതയോടും അനുരാഗിനോടും നാരായണന്‍: ലിംഗത്തിന്റെ അതായത് കുണ്ണയുടെ.
ഇതുകേട്ട് നാണിക്കുന്ന വിജിത. ചിരിച്ചു തലതാഴ്ത്തുന്ന അനുരാഗ്. അനുരാഗിന്റെ കയ്യില്‍ നിന്ന് ആ ചില്ല വാങ്ങി വിജിതയ്ക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ട് നാരായണന്‍: മോളെ ഇതാണ് അവന്റെ നീളം. മോള് നോക്ക്യേ
അനുരാഗ്: അത് തിരുമേനിക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം.
നാരായണന്‍: അതറിയാം മോനെ. സംശയം ഉണ്ടെങ്കില്‍ നോക്ക്.
നാണിച്ച് അനുരാഗ്: ഏയ്
നാരായണന്‍: വിജിതേ നിനക്ക് സംശയമുണ്ടെങ്കില്‍ നോക്കാം.
തന്റെ കയ്യില്‍ തന്ന ചെറിയ കമ്പ് കണ്ട് വിജിത: എനിക്ക് സംശയമുണ്ട് നോക്കണം.
അനുരാഗ്: വേണ്ട. സത്യമായിരിക്കും.
വിജിത: അങ്ങനെ പറഞ്ഞാല്‍ പോരാ എനിക്ക് കാണണം.
നാരായണന്‍: കേട്ടില്ലേ മോനെ, അവള്‍ക്ക് കാട്ടികൊടുക്ക്. എന്നായാലും അവള്‍ കാണേണ്ടതല്ലേ.
മടിപോലെ നില്‍ക്കുന്ന അനുരാഗിന്റെ മുണ്ട് നാരായണന്‍ അഴിച്ചെടുക്കുന്നു. അവന്‍ എതിര്‍പ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല. ഇപ്പോള്‍ അനുരാഗിന്റെ വേഷം ഷെഡ്ഡിമാത്രമാണ്.
ഈ സമയം മാനത്ത് മഴക്കാറ് കൂടിയിരുന്നു.