Chapter Title : സേവിച്ചന്റെ രാജയോഗം 2 [നകുലൻ]

ഇറച്ചി തിന്നണം എന്ന് കരുതിയിട്ടു ഇത് വരെ സാധിച്ചില്ല ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഇങ്ങനെ കിട്ടും  മാനോ പോത്തോ ഒക്കെആണെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ കറി വെക്കും  അല്ലെങ്കിൽ വിശ്വസിക്കാവുന്ന ആർക്കെങ്കിലും കൊടുക്കും അവർ സംസാരിച്ചു നിന്നപ്പോഴേക്കും ഫാത്തിമ ഒരു ആക്ടിവയിൽ അവിടെ എത്തി. സ്കൂളിൽ നിന്നും വന്ന വഴി ബഷീറിന്റെ വീട്ടിൽ ആക്കിയിരുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൂട്ടി കൊണ്ട് വരാൻ പോയതാരുന്നു അവൾ.. സേവിച്ചനെ കണ്ടതേ നാലു വയസ്സുള്ള മൂത്ത മകൾ ഓടി അവന്റെ അരികിൽ വന്നു അവൻ കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന ചോക്കോലേറ്റ് അവർക്കു കൊടുത്തു..കുറച്ചു നേരം സംസാരം കഴിഞ്ഞു ചായയും കുടിച്ചു ഇറങ്ങാൻ നേരം ബഷീർ പറഞ്ഞു

'എടാ നീ പോകുമ്പോ എന്റെ കാര് എടുത്തോ നാളെയോ മറ്റന്നാളോ നിന്റെ ആവശ്യം കഴിയുമ്പോ ഗിരീഷിന്റെ കടയുടെ മുന്നിൽ ഇട്ടാൽ മതി..ഞാൻ ഇപ്പൊ ബൈക്ക് ആണ് കൊണ്ട് പോകുന്നത്.. നീ ഈ ഇറച്ചിയും കൊണ്ട് വല്ലവന്റെയും മുന്നിൽ പോയി പെട്ടാൽ നമ്മൾ രണ്ടിന്റെയും കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനം ആകും'  - വന്യമൃഗത്തിന്റെ മാംസവും ആയി പോയി പോലീസിന്റെ കയ്യിൽ എങ്ങാനും പെട്ടാൽ ഉണ്ടാവുന്ന അപകടം ഓർത്തു ഫാത്തിമയും നിർബന്ധിച്ചപ്പോ അവൻ ബഷീറിന്റെ കാറും എടുത്തു ഗീതുവിന്റെ വീട്ടിലേക്കു യാത്ര തിരിച്ചു  പോകുന്ന വഴി അവന്റെ മനസ്സിൽ പല വിധ ചിന്തകൾ കടന്നു വന്നു.. സ്മിത പറഞ്ഞ പോലെ തന്നെ അവൾ വീട്ടിൽ നിന്നും മാറി നില്ക്കാൻ ഉള്ള അവസരം ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു. ലീലാമ്മയുടെ അടുത്ത് തനിക്കു തനിയെ നില്ക്കാൻ അവൾ ഒരു അവസരം ഉണ്ടാക്കി തന്നിരിക്കുന്നു. ഇനി എല്ലാം തന്റെ കഴിവ് പോലെ ഇരിക്കും. അമ്മായിയമ്മ എന്ന നിലയിൽ ഒരു ബഹുമാനത്തോടെ മാത്രമേ അവരെ ഇതുവരെ സേവിച്ചൻ നോക്കിയിട്ടുള്ളു..  കോലിൽ തുണി ചുറ്റി ഒരു പെണ്ണ് പോയാലും ആരും അറിയാതെ അവളുടെ അളവെടുപ്പുകൾ നടത്തിയിരുന്ന അവനൊരിക്കലും ലീലാമ്മയെ ഒരു സ്ത്രീ എന്ന നിലയിൽ ശ്രദ്ദിച്ചില്ല എന്നതായിരുന്നു വാസ്തവം.. നന്നേ ചെറുപ്പത്തിൽ വിധവയായി പിന്നീട് സ്വന്തം പ്രയത്നം കൊണ്ട് തന്നെ മക്കളെ വളർത്തി നാട്ടുകാർക്ക് ആർക്കും ഒരു കുറ്റം പറയാൻ അവസരം നൽകാതെ ജീവിച്ചു പോന്ന