Chapter Title : ശാലിനി എന്റെ അമ്മ [വല്ലവൻ]

അതെ ബൈക്ക് ഇൽ ഹെൽമെറ്റ് ഇട്ട ഒരാൾ മനു വന്ന ബസിൽ കയറി, ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ നിക്കാൻ ആരുന്നു പ്ലാൻ എങ്കിലും ഫോള്ളോ ചെയ്യുന്ന ആളെ പേടിച് മനു കേറി കോളേജിൽ എത്തിയ മനു സമയം നോക്കി 10.30 വേഗം കൂട്ടുകാരന്റെ ബൈക്ക് എടുത്തു വീട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞു 10.40 ആയപ്പോൾ വീടിനു 500മീറ്റർ അകലെ ഉള്ള ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ എത്തി അവിടെ ബൈക്ക് വെച്ച് റബ്ബർ തൊപ്പിലൂടെ നടന്നു വീടിനു അടുത്തെത്തി അതാ തന്നെ ഫോളോ ചെയ്ത ബൈക്ക് വീടിനു ഉമ്മറത്തു ഇരിക്കുന്നു. മനു പിറകിലൂടെ ഹാളിലെ ജനലിൽ അടുത്ത എത്തി ചെവി കോർത്തു സംസാരം തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചയെന്നു തോനുന്നു.

മജിദ് : എത്ര കാലം ആയി അല്ലെ മോളെ കണ്ടിട്ടും ഇങ്ങനൊക്കെ ഇരിന്നു സംസാരിച്ചിട്ട്

ദേ എന്നെ കണ്ടില്ലേ മുടി മുഴുവൻ നരച്ചു ചെമ്പിച്ചും ഇരിക്കുന്നു ആകെ കൊലക്കേട് ആയി എല്ലാം അന്നത്തെ സംഭവങ്ങൾക്ക് ശേഷമാ..

അമ്മ : അതിൽ വിഷമം ഉണ്ട് ഇക്ക നടക്കാൻ പാടില്ലാരുന്നു

മജിദ് : എന്നിട് മോളെ നോക്ക് നീ ഒന്നുടെ സുന്ദരി ആയിട്ടുള്ളു.. അന്നത്തെ പോലെ തന്നെ ഞാൻ അന്ന് പറയാറില്ലേ നിയ രഞ്ജിത് അവരെ പോലെ തന്നെ മാറ്റം ഇല്ല കുറച്ചൂടെ വണ്ണം വെച്ച് അത്രേ ഉള്ളു..

അവൻ മരിച്ചിട്ട് ഇത്രേം വർഷം ആയില്ലേ കൊച്ചേ വേറെ ആലോചന ഒന്നും നോക്കിയില്ലേ..

അമ്മ : ഇല്ല ഇക്ക

മജിദ് : ഈ നല്ല പ്രായം ഇങ്ങനെ കളയല്ലേ ശാലിനി.. ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയാം നിനക്ക് ഓക്കേ ആണോന് നോക്ക്. നിന്നെ ഞാൻ കെട്ടട്ടെ?

അമ്മ : ഇക്ക! ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ എന്ത് തെറ്റാണെന്നു അറിയാമോ

മജിദ് : അത് ശെരി മര്യാദക് ആണ് ചോദിച്ചത് നിന്നെ ഇഷ്ടം ആയോണ്ടാണ് നേരെ വാ നേരെ പോ എന്ന് നോക്കിയപ്പോ ആളെ കളിയാക്കുന്നോ നിന്റെ ഈ മൂടും മുലയും കണ്ട് ഞാൻ കുറെ വാണം വിട്ടതാ ഇനി ഓർത് വിടൽ ഇല്ല…

രംഗം വഷളായോണ്ട് ഇരിക്കുവാന് മനസിലായ മനു