Chapter Title : ശാലിനി എന്റെ അമ്മ [വല്ലവൻ]

ആണ്

മജിദ് : നന്ദി ഉണ്ട് മോളെ. മോളു അവസാനം എന്നെ മനസിലാക്കി ക്ഷമിച്ചല്ലോ..

അമ്മ : സാരമില്ല ഇക്ക അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ ഇക്ക സന്തോഷമായി ഇരിക്.. ചേട്ടൻ ഇപ്പോൾ ഉണ്ടാരുന്നേൽ ഇക്കയോട് ക്ഷമിച്ചേനെ.

മജിദ് : മോളെ ഒന്ന് നേരിൽ കണ്ട് ക്ഷമ ചോദിക്കണമരുന്ന്

അമ്മ : അതിന്റെ ആവശ്യമില്ലല്ലോ ഇക്ക ഇനി എനിക്ക് വിഷമം ഒന്നും ഇല്ല…

മജിദ് : മോളെ എന്റെ കാര്യം അങ്ങനല്ലല്ലോ എനിക്ക് എന്റെ ജീവിതം തന്നെ നഷ്ടമായിട്ടാണ് നോക്കുന്നത് എനിക്ക് നേരിട്ട് ക്ഷമ ചോദിക്കണം

അമ്മ : എവിടെ വെച്ച്

മജിദ് : മോളു പറ

അമ്മ : മോൻ അറിഞ്ഞ പ്രശ്നമാണ് ഇക്ക

മജിദ് : മോൻ അറിയാതെ വരാം കണ്ടിട്ട് ഞാൻ അപ്പൊ തന്നെ പൊക്കോളാം

അമ്മ : ഇക്ക അത് വേണോ

മജിദ് : വേണം മോളെ എന്റെ ഒരു സമാദാനത്തിന് പ്ലീസ്‌..

അമ്മ : നോക്കട്ടെ ഇക്ക

മജിദ് : മതി മോളെ.

ഇതെങ്ങോട്ടാണ് ഇതിന്റെ പോക്ക് എന്ന് മനു ചിന്തിച്ചു അമ്മയെ എങ്ങനേലും രക്ഷിക്കണം. അല്ലേൽ 8 വർഷം മുൻപ് നടന്നേനെ ബാക്കി നടക്കും.

4 ദിവസം കഴിഞ്ഞു കോളേജിൽ ഇറങ്ങാൻ നേരം മനു അമ്മയോട് എന്ന് പോകുന്നില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചു

അമ്മ : ഇല്ല മോനെ ഇന്ന് ലീവ് എടുത്തു തലവേദന..

Manu: അമ്മ ഒരു ചായ ഇടാമോ

അമ്മ : നീ ഇപ്പോഴല്ലേ കുടിച്ചേ

മനു : എന്നാലും ഒന്നുടെ വേണം

അമ്മ : ശെരി

അമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക്